پنج سالم بود خواهرم مرا در کمد انداخت و در را قفل کرد به او فحش دادم و با خود فکرکردم: او بیرحم ترین خواهردنیاست در تاریکی گریه کردم بیهوش شدم. بهوش آمدم سربازان خواهرم را کشته بودند

آیندتو بامن برنامه ریزی نکن شاید من وسطش خودمو از بالکن پرت کنم پایین.

نانوا هم جوش شیرین میزند ، وای به حال فرهاد.

سعدیا گفتی که مهرش میرود از دل ولی مهررفت و ماه آبان نیز آرامم نکردآذر سلام..