اگه قرارنیست برای چشات بمیرم پس برای چی بدنیا اومدم؟

دونده ای که اول شده بود از خودش فرار میکرد.

از پنجره به خیابان نگاه می‌کردم و همه چیز مثل همیشه بود: مردم، ماشین‌ها، مغازه‌ها. اما چیزی درونم شکسته بود که هیچ‌کس حتی به آن نگاه هم نمی‌کرد. انگار در شهری زندگی می‌کردم که ساکنانش مرا نمی‌دیدند.

مرا آرام بکش نمیخواهم یکباره ترکت کنم.