مذاکرات از جنس هزینه برای ایران اظهار نظرهای مدیران سیاسی که لحن تسلیم و از روی ضعف باشد فقط دشمن را در دشمنی خود مصمم‌تر می‌کند

این انقلابی که بنیان‌گذارش مُبرا بود، چگونه امروز در چنگال مافیا و الیگارش‌های اقتصادی و سیاسی گرفتار شده است؟

الیگارش! یعنی یه آدم فوق‌العاده پولدار و قدرتمند که یه گروه کوچیک رو تشکیل می‌ده. این گروه، چون پول و پارتی دارن، همه‌کاره مملکت می‌شن و هر کاری دلشون بخواد می‌کنن، به ضرر مردم عادی. انگار که قدرت دست چند نفر گیر افتاده و فقط اونا تصمیم می‌گیرن. اینا معمولاً فقط به فکر جیب خودشون و رفقاشون هستن، نه اینکه واقعاً به فکر مردم باشن. خلاصه‌اش می‌شه: چیزی که در جمهوری اسلامی می‌بینید!

پس شد معمولاً بر اساس ثروت، روابط خانوادگی، تحصیلات، یا قدرت نظامی، موقعیت خود را حفظ می‌کنند و تصمیمات کلان را به نفع خود و گروهشان اتخاذ می‌کنند، نه لزوماً به نفع عموم مردم. منافع شخصی یا گروهی خود را بر منافع عمومی ترجیح می‌دهند.

ببینید، ما قبول داریم که رأسِ این انقلاب، یعنی ولایت فقیه، حق است و باطِل نیست! حالا اینترآشغال هم می‌خواد تا صبح هر چرندیاتی ببافه، نمی‌تونه حقیقت این انقلاب رو که بر پایهٔ انصاف و از دل مردم بیرون زده بود رو پنهان کنه، این انقلاب از فساد و فحشا نیومد بالا؛ بنیان‌گذارش پاک بود!

وقتی اولین رئیس جمهور انقلاب جمهوری اسلامی ایران خائن و جاسوس از آب در اومد نشان دهنده همین الیگارشه. نفوذی‌ها و الیگارش‌ها، مانند بنی‌صدر، که با کشاندن جنگ و عدم آمادگی ارتش و سپاه، زمینه‌ساز جنگ ایران و عراق شدند در کنارِ بقایای رژیم پهلوی و چراغ سبزِ آمریکا از ابتدا در انقلاب بودند. پس این یعنی چی؟ یعنی تو جمهوری اسلامی، یه مشت موشِ زیرزمینی، یه مافیایِ عجیب و غریب دارن می‌لولن که هیچ‌کس نمی‌دونه چطوری جلوی کاراشون رو بگیره. چرا؟ چون همین دزدا و اختلاس‌گرها، خودشون یه پا «روحانی» و «ظریف» و یه مشت احمق دیگه هستن که تو این مملکت منصب دارن!

رهبر، فرمانده کل قواست، اما خیلی چیزا با رأی همین دولت مردها بالا میاد. رهبر که نمی‌تونه جلویِ همه‌شون رو بگیره! چون حکومتِ ما دیکتاتوری نیست. اگه رهبر جلوی ۲۰ تا دولت مردِ مخالف بایسته، انگار مدیر مدرسه‌ایه که پشتِ معلمشو خالی کرده. حالا مگه همیشه معلما حرف مدیر رو گوش می‌کنن؟ معلومه که نه! شورای عالی امنیت ملی هم دست همین دولت‌مردانه، وقتی خودشون می‌گن «آتش‌بس کنید»؛ وقتی خودشون مذاکره می‌کنن و توافق می‌کنن، رهبر دیگه چکار می‌تونه بکنه؟ پس حالا می‌فهمید چرا می‌گیم نصف این اتفاقات، اصلاً به پای رضایت و امضای خود رهبر نیست!

اینجاست که می‌فهمیم بسیاری از اتفاقات، نه با رضایت کامل و امضای رهبر، که در پس پردهٔ این الیگارشی اقتصادی، سیاسی و نفوذی‌ها رخ می‌ده.

این الیگارشِ اقتصادی و سیاسی، این نفوذ لعنتی که تو گرون‌فروشی مثل مار لونه کرده! آدمای اصلاحاتی که خروجی‌هاشون رو آخر سر تو اتاق فکرهای اسرائیلی می‌بینیم؛ محصولاتی مثل «مسیح علینژاد» از تو همین‌ها درمیاد! اون محتکر و رانت‌خوری که با همین دولت مردها بالا اومد و نفوذ کرد، فردا اگه سرِ یکی‌شون بره بالایِ دار، همینا کودتا می‌کنن! چون رسماً حکومت رو برای خودشون کردن! ببینید، الان هشتاد روزه مردم ریختن کف خیابون، از بعد ترور رهبر! دارن دست اینا رو کوتاه می‌کنن. معلومه که بهشون برخورده! با انگ رانت به مردم و گران فروشی می‌خوان مردمو منحرف کنند! این روزا که نمی‌تونن راحت‌تر دزدی کنن، پول چاپ کنن، انرژی مردم رو بخورن و برن برایِ غرب قر کمر برقصن، میان مردم رو می‌کوبن! می‌گن پلاکارد نیارید، فلان کار نکنید! چون دیگه نمی‌تونن مثل قبل راحت جیب خودشون رو پر کنن!

ماجرای دزديدن اورانیم از دشت مهیار اصفهان باید براتون این نفوذ و الیگارش نجس رو کاملاً روشن کنه. در حدی که صهيونيست‌ها خیلی راحت هلی‌برن کرده بودند و بخشی از دشت رو با آسفالت از مدت‌ها پیش صاف کرده بودند. در آخر: اول ای جان دفع شر موش کن وانگهان در جمع گندم کوش کن