مطمئن باشید تأثیر موادی هست که به ذهن خورانده شده . (مثل خوندن مطلب و رمان و دیدن فیلم و حتی فکر کردن زیاد ) خلاصه این موضوع بولد شده در ذهنتون پس باید از این حالت در بیاد و چون فکر کردن مرحله ای قبل از انجام گناهه باید مدیریتش کرد و خیلی خوبه که نگرانید اگر دیدید خیلی آزار دهنده است میتونید با یه مشاور دینی صحبت کنید. @a_khond

خیلی خوبه که به این فکر هستید منتهی این امر لقمه ی حاضر و آماده نداره ، باید بخونیم ، تلاش کنیم و بدویم دنبالش اما اگه آپ برنامه ریزی بخواید این میتونه کمک دهنده باشه 👇👇 @a_khond

به حساب خود برسید قبل از آنکه به حسابتان برسند .. برنامه ی محاسبه اعمال @a_khond

این جمله همیشه تو ذهنتون باشه [دین رو با دین دار نسنجید] اینجا هم کسی ادعای مسلمانی نکرده! دین تحمیلی فاقد ارزشه دین ارثی هم اشتباهه دین ، شغل نیست که بشه به ارث برد . دینی درسته که انسان خودش به دست بیاره و با مطالعات و یافته ها و عقل و احساس خودش باشه . درواقع هرکس بره دنبال دینِ حقیقی اصلا نمیتونه کافر بمونه . و شما یک درصد اون چیز تحمیل شده رو قبول نکن ، خودت برو دنبالش، نری باختی. و این طور نیست که ما از وقتی بدنیا اومدیم دین در اختیارمون بوده باشه ،مثلا شما ماجرای من ادواردو نیستم رو بخونید . @a_khond

سلام این به مرجع شما بستگی داره اما به طور کلی : کسی که می‌داند روزه برای او ضرر دارد یا خوف ضرر داشته باشد باید روزه را ترک کند و اگر روزه بگیرد صحیح نیست بلکه حرام است، خواه این یقین و خوف از تجربه‌ی شخصی حاصل شده باشد یا از گفته‌ی پزشک امین یا از منشأ عقلایی دیگر. ملاک تأثیر روزه در ایجاد بیماری یا تشدید آن و عدم قدرت بر روزه گرفتن، تشخیص خود روزه‌دار نسبت به خودش است، بنابراین اگر پزشک بگوید روزه ضرر دارد، اما او با تجربه دریافته است که ضرر ندارد باید روزه بگیرد، همچنین اگر پزشک بگوید روزه ضرر ندارد ولی او بداند روزه برایش ضرر دارد یا خوف ضرر داشته باشد نباید روزه بگیرد. هرگاه عقیده‌اش این بود که روزه برای او ضرر ندارد و روزه گرفت و بعد فهمید روزه برای او ضرر داشته باید قضای آن را به جا آورد. پزشکانی که بیماران را از روزه گرفتن به دلیل ضرر داشتن منع می‌کنند گفته‌ی ایشان در صورتی معتبر است که اطمینان آور باشد یا باعث خوف ضرر شود و در غیر این صورت اعتباری ندارد. @a_khond

سلام، بله خون حیض و نفاس خونی که از جوش صورت باشه خیر . @a_khond

هرچند که به مرجع شما بستگی دارد اما بطور کلی : چنانچه یک اثر هنری، موجب انحراف و تضعیف باورهای دینی شود، تماشای آن جایز نیست. در غیر این صورت نیز، اگر این‌گونه فیلم ها دارای مناظر مستهجنی باشد و برای نوع مردم، موجب فساد و تحریک جنسی شود، مشاهده آن جایز نیست، هر چند برای شخص، محرّک نباشد. @a_khond

وقتی حجاب رعایته که مشکلی نداره . @a_khond

#مسئله سلام ببخشید آیا علاقمند شدن به یه فرد نامحرم گناهه طوری که عاشق طرف بشی؟ @a_khond

#پاسخ دوست داشتن یک امر قلبی است و گاهی خارج از اختیار انسان است، صرف دوست داشتن کسی از نظر شرع حرام نیست و گناه حساب نمی شود، مگر آن که دوست داشتن کسی انسان را به حرام بکشاند. ۱- اگر انسان زمینه ازدواج دارد و با قصد ازدواج کسی را دوست داشته باشد، باید برای فراهم ساختن زمینه ازدواج اقدام کند و از راه های متعارف اقدام به خواستگاری نماید. اما اگر زمینه ازدواج ندارد و قصد ازدواج با کسی را که دوستش دارد، نداشته باشد. باید از عشق و محبتی که سرانجام مطلوبی ندارد و چه بسا انسان را از خدا غافل کرده و گرفتاری ذهنی و فکری و روحی ایجاد می‌کند، پرهیز نمود. ۲- ادامه دوست داشتن و دلبستگی به نامحرم کم کم به وابستگی افراطی منجر خواهد شد. وابستگی افراطی چیزی جز فرسودگی روانی و تخریب روزافزون استقلال روحی- روانی در پی نخواهد داشت. در نهایت افسردگی روحی و از بین رفتن عزت نفس و تخریب شخصیت انسانی. @a_khond

تحقیق کن بیا به منم بگو.

نفس اماره انسان این نفس خودش تمایل به گناه داره و شیطان به عنوان تقویت کننده ی نفسه. درواقع بدون وجود شیطان هم میشه گناه کرد وقتی نفس تربیت نشده باشه. به زودی راجع بهش منبر میرم. @a_khond