‌ اونجایی که شاملو میگهـ : چه‌ بگویم ؟′ سخنی نیست ؛ دقیقا همونجا :)

‌ من دلم‌تنگه برات، اما نمی‌دونم چرا نمی‌خوام باشم باهات . .

‌ پیش‌ترها، تنها اتفاق سردِ سال زمستان بود. اما اکنون هم انسان‌ها سرداند، هم دل‌هایشان سرد است . .

‌ می‌پرسی کجا هستم ؟ من دقیقا وسطِ زندگی نشسته‌ام. نهـ دلِ ماندن دارم، نهـ دلِ رفتن دارم. نشسته‌ام خیره به در. مانده‌ام در کارِ خویش ؛ اندوهگین وُ خسته‌ام. از ادامه دادن وُ نرسیدن خسته وَلی امیدوار :))

هیچی تا تهش موندگار نیست، حتی روح برایِ جسمت :)

‌ گفتن هواتُ دارم بنظرم قشنگ‌ترین مدلِ دوستت دارمه، یهـ جهان دلگرمی توشه، اصلا دل آدم رو بدجوری قرص می‌کنه . .

‌ ‌از اینکه به حرفام گوش میدی ممنونم. گفتن بعضی حرف چیزها با صدایِ بلند سخته، اما تو باعث میشی که گفتنشون آسونه بشه . .

بعد یهـ دروغ، کل واقیعتا مشکوک میشن یو نو ؟

‌ با منی کهـ خوب وُ بد بودن حالم وُ آهنگا تعیین میکنن، از مودی بودن حرف نزن بزرگوار !

چشاش قشنگه، دلم می‌خواد چشاشُ بغل کنم .