فرض کن هدف شما اینه که یک سهمی به نام سهم #آفتابه رو بخری در قیمت 100 تومن. و در قیمت 140 تومن بفروشی. هدف شما اینه. یعنی 40 درصد سود کنی. پس هدف مشخص شد. البته خود مشخص شدن هدف هم پروسه ای داره که بماند.

مثلا یک استراتژی برای این هدف میتونه این باشه: یعنی قبل از خرید، این ها مشخص شه: طبق شهادت عقل، این سهم از فردا ( از روی 100 تومن) یا رشد میکنه یا افت پس شما باید مشخص کنی: اگر این سهم، از روی 100 تومن، افت کرد، من باید چکار کنم. و باید برنامه برای این قضیه بچینی. اگر این سهم از روی 100 تومن، رشد کرد، من باید چه کا کنم. اگر این سهم به مثلا سود 15درصد رسید و برگشت، من باید چه کار کنم اگر این سهم، ... اگر این سهم، .... این میشه استراتژی، اجمالا

تمام حالاتی که به ذهن شما میرسه باید مشخص بشه

حالات زیادی داره، حالا من در مقام ایجاز هستم نه اطناب.

بعد که این ها رو مشخص کردین، باید خرید کنید. تا قبل از مشخص کردن این ها، حق خرید ندارید.

#نکته_مهم حالا متوجه میشید چرا #آدم، زیاد سهم معرفی نمیکنه.

ادامه میدیم:

حالا که اینارو مشخص کردین، سهم رو میخرید‌.

خب حالا دقت کنید

شما در استراتژی خودتون، مثلا 10 تا جمله ی شرطیه ساختید. اگر این طور شد، فلان میکنم اگر آن طور شد، بهمان میکنم و الی آخر...

خب حالا شما که سهم رو میخرید، بالاخره یکی از اون جمله های شرطیه، شرطش محقق میشه. پس شما طبق استراتزی و جمله ی شرطیه تون، باید وارد عمل بشید‌.

ملزم بودن به این استراتژی، مقداری #سلامت_جسم‌و‌روح و #اعتدال_مزاج میخواد.