بابای خوش‌ذوقی نقاشی پرچم ایران و پرچم فلسطین را چسبانده بود جلوی موتورش . وقتی خواستم عکس بگیرم اشاره کرد به دختر کوچولویش که روی موتور نشسته بود و با لبخند گفت ایشون کشیده :) 📍مشهد | احمدآباد http://eitaa.com/aagoosh

یه پسر بچه میکروفون رو گرفت و گفت _مذاکره دیگه بسه با این ترامپِ کَلپَسه_ کلپسه که معرف حضور هست؟ مشهدیا به ایشون 🦎 میگن کلپسه 😅 یکی از دلایل تاب‌آوری بالای ایرانی‌ها همین خلاقیت‌ و شوخ طبعی‌شون هست. با شوخی‌های بامزه‌شون حتی توی اوج روز‌های جنگ روحیه‌هارو تقویت می‌کردند. این شب‌ها پلاکارت‌های بامزه‌ای که مردم درست می‌کنند خاطره می‌شه برامون‌ :) 📍مشهد | احمدآباد http://eitaa.com/aagoosh

دمپایی صندل پسرانه و بلوز نظامی تنش بود. از گیره‌های پاییونی با سه رنگ پرچم ایران که روی موهای فرفری‌اش بود فهمیدم دختر است. کوچولو بود ولی حریف داداش بزرگ‌تر از خودش بود. بادکنک صورتی خودش که ترکید بادکنک داداشش را از دستش قاپید. یک جا بند نمی‌شد و مدام مامان و خاله‌اش باید مراقبش می‌بودند که سمت خیابان و ماشین‌ها نرود. تا آمدم از مامانش برای عکس گرفتن اجازه بگیرم لب‌هایش کش آمد و ژست گرفت :) 📍مشهد | خیابان‌فلسطین http://eitaa.com/aagoosh

مصمم تر از این خواهر و برادر در تجمعات ندیده بودم. محل تجمع دقیقا کنار چراغ قرمز بود و مردم دو طرف،خیابان ایستاده بودند و پرچم تاب می‌دادند‌. ماشین‌ها که پشت چراغ قرمز می‌ایستاند عکس‌های دو دختر شهید مینابی را بالا می‌گرفتند و بین ماشین‌ها راه می رفتند تا چراغ سبز شود. چراغ که سبز می‌شد می‌دویند سمت حاشیه خیابان و دوباره بدو بدو توی چمن‌ها می‌دویدند و خودشان را می‌رسانند سر خیابان که با قرمز شدن چراغ ماموریت‌شان را شروع کنند. انگار مهم‌ترین کار دنیا به آنها سپرده شده بود و باید هر طوری بود به خوبی انجامش می‌دادند و ذره‌ای خستگی به خودشان راه نمی‌دادند. و چقدر قشنگ آن شب صدای مظلومیت دخترکان مینابی را به گوش چند صد نفر رساندند. به پدر و مادری‌شان فکر می‌کنم که حتما خیلی زودتر از آنچه فکرش را می‌کردند ثمره‌ی تربیت درستشان را این شب‌ها می‌بینند، و از دیدن بچه‌هایشان زیر سایه‌ی پرچم ایران کیف می‌کنند... 📍مشهد | خیابان‌فلسطین http://eitaa.com/aagoosh

- چهل روز از تایید صلاحیت شدن شهید لاریجانی گذشت... http://eitaa.com/aagoosh

[شما در قلب من جا دارید و می‌دانید شان و جایگاه شما نزد من تالی تلو ندارد و همواره به داشتن چنین همسر عالم و مهذب و پارسا و پر گذشت بر خویشتن مباهات می‌کنم. خدای بزرگ را سپاس می‌گویم که چنین گوهر تابناک ظاهری و باطنی را به این‌جانب عطا فرمود. من و فرزندانم همگی دست پر محبت شما را می‌بوسیم و بر چشم می‌نهیم...] پ‌ن: بخشی از نامه‌ی شهید علی لاریجانی به همسرشون که چند ماه قبل شهادت نوشته بودند. حتما که فقدان شهید لاریجانی برای همسرشون بسیار سخته. برای ما هم این روز‌ها سخته که جای خالی‌شون رو در میدان دیپلماسی حس می‌کنیم. چقدر دلم برای توییت‌ زدن‌هاشون تنگ شده :) http://eitaa.com/aagoosh

تا سایه‌ی اوست همچنان بر سر ما از حادثه‌هاست در امان، کشور ما تا کور شود هرآنکه نتواند دید یکبار دگر جوان شده رهبر ما _میلاد عرفان پور http://eitaa.com/aagoosh