آقا اجازه؟ دلم براتون خیلی تنگ شده :.) دیروز شاگردان سیدعلی‌یوسفی روز معلم را در بهشت زهرا قطعه ۲۶ به معلم‌شان تبریک گفتند... آقا معلم فردای روزی که رهبر را شهید کردند یعنی ۱۰ اسفند عاقبتش ختم به شهادت شد. معلمی که شهید بشود حتما برای عاقبت بخیری دانش‌آموزانش از آن بالا حسابی دعا می‌کند... پ‌ن: عکس‌هارا از کانال مدرسه‌شان پیدا کردم🥲 http://eitaa.com/aagoosh

زن و مرد بچه‌هایشان را بزرگ کرده‌اند، نوه‌دار شدند و دیگر موهایشان سفید شده. پیرزن و پیرمردی که روزهای اول انقلاب را در درک کرده‌اند و تلخی دهه ۶۰ و هشت سال جنگیدنِ ایران با دستان خالی را دیده‌اند. روزهایی که حتی باید فشنگ تفنگ هایمان را هم جیره‌بندی می‌کردیم در حالی که دشمن از زمین و آسمان حمله می‌کرد و پدافندی برای دفع خطر از خانه‌های مسکونی هم نداشتیم. و حالا شاهد ایرانی هستند که معادلات انسان‌ نماهای کودک‌کش را بهم زده‌ است. ایرانی که مردمش ۶۴ شب است خیابان‌ها را تسخیر کرده‌اند تا از وجب به وجب خاکشان دفاع کنند. پیرمرد همسرش را می‌برد دور دور. پرچم ایران وصل می‌کند به موتورش و تخته گاز تا بالا شهر قم می‌آید. می‌زند بغل و کنار خیابان صندلی و چهارپایه را که پیرزن به سختی روی موتور نگه داشته بود باز می‌کند و می‌نشینند. انگار که آمده باشند سینما تق تق تخمه می‌شکنند و رقص پرچم‌ها را تماشا می‌کنند. پیرمرد و پیرزن در تصویر را که دیدم دلم خواست من هم روزهای پیری را گوشه‌ی خیابان‌ بنشینم و چند ساعتی به دور از درد و مرض‌های پیری تخمه بشکنم و مردم در صحنه را تماشا کنم :) یکشنبه|۱۳ اردیبهشت http://eitaa.com/aagoosh

[پرچمِ بالایِ درخت] بچه که بودم هر سال ۲۲ بهمن به بابا اصرار می‌کردم توروخدا من را ببر خیابان. بابا می‌گفت خسته می‌شوی ولی من کنار مردم بودن را دوست داشتم و هر طوری بود راضی‌اش می‌کردم برویم. آن‌موقع هنوز عاشق ایران نشده بودم. فقط حس خوبی به پرچم ایران و آدم‌های ایران دوستِ در راهپیمایی داشتم. اما حالا به جایی رسیده‌ام که هر شب باید بروم توی خیابان و زل بزنم به پرچم‌ها تا حالم بهتر شود. پسرک توی عکس چند شبی است می‌رود بالای درخت و پرچم را نگه‌ می‌دارد. درختی که انتخاب کرده حفظ تعادل رویش سخت است. سخت‌تر آنکه وقتی بزن که خوب می‌زنی را می‌گذارند مجبور است پرچم را آرام تکان دهد و گرنه تعادلش بهم می‌خورد. آخر همه‌ی هیجانش به این است که پرچم را محکم تکان دهی و بخورد به پرچم بغل دستی‌ات و چون صدا به صدا نمی‌رسد برگردی داد بزنی ببخشیددد این شب‌ها عمیقا‌ دلم می‌خواهد کوچولو شوم و مثل بچگی‌ام به بابا اصرار کنم مرا ببرد خیابان. مرا ببرد پیش مردمی که پرچم ایران را بالا نگه‌داشته‌اند و نمی‌گذارند این پرچم زمین بیوفتد... یکشنبه|۱۳اردیبهشت http://eitaa.com/aagoosh

~ای پرچمت مارا کفن... http://eitaa.com/aagoosh

و بی‌صبرانه چشم انتظار دیدارتان هستیم :) دل تنگی ما چه خوب فرجام گرفت چون رهبر ما خامنه‌ای نام گرفت ‌آن دل که از اندوه پدر سوخته بود با آمدن پسر چه آرام گرفت _فاطمه‌زاهدمقدم http://eitaa.com/aagoosh

دیشب آقای سخنگو حرف زد گفت که اگر زده بودیم خودمان صراحتا اعلام می‌کردیم. من که نفهمیدم اگر ما نزدیم پس چه کسی امارات را زده؟ از حرف‌هایش که بگذریم هنوز چشمان سخنگو خسته است، هنوز مرد لانچر نشین لباسش خاکی است، هنوز فرمانده پدافند نتوانسته قد همه‌ی روز‌های جنگ که از خانواده دور بوده، بچه‌هایش را بغل بگیرد، هنوز با رهبر شهیدمان وداع نکردیم، هنوز رهبرمان آقا سید مجتبی را ندیدیم، هنوز هم توی جنگیم... کاش خدا باقی مانده‌ی غیبت را به ما ببخشد و صاحبِ ایران بیاید... http://eitaa.com/aagoosh

" أنٰا عَلَي العَهْد" ما بر آن عهدی که بستیم هستیم.‌.. ۱۵اردیبهشت|سه‌شنبه‌های‌مهدوی:) http://eitaa.com/aagoosh

و فاش‌ بگویم ؛ هیچکس جز آنکه دل به خدا سپرده است ، رسم دوست‌ داشتن نمی‌داند... - شهیدآوینی http://eitaa.com/aagoosh