رفته بودم سراغ هارد تا عکس و فیلمای قدیمی رو مرور و مرتب کنم. چشمم خورد به یه پوشه پر از پوستر و عکس‌نوشته و کلیپ‌استوری و پادکست و نقاشی و خطاطی و... اون روزا، ما درگیر یه دوره‌ی هنری_رسانه‌ای بودیم. بچه‌ها نمونه‌کار می‌فرستادن، بعد از تایید آموزش‌ها رو می‌دیدن و تمرین انجام می‌دادن، و همین‌طور امتیاز می‌گرفتن و میومدن بالا یا امتیاز نمی‌گرفتن و حذف می‌شدن. چندتا رو باز کردم و دوباره دیدم... _ یه‌دیقه بیا اینو ببین... ١۰ بدم خوبه به‌نظرت؟ + معیارات واسه این امتیاز چیه؟ _ صرفاً قابل قبوله، ولی حرفه‌ای نیست. این‌جا رو نگا کن... قشنگ معلومه اولین‌باره از این ابزار استفاده کرده. خیلی ناشیانه‌ست! + خب... به این‌یکی چند می‌دی؟ _ اینو ٢۰ می‌دم! فوق‌العاده‌ست این بچه. همه‌ی کاراش همینقد قشنگه. + ولی اگه من باشم به هر دوتاشون ١۵ می‌دم. _ اینا اصلاً هم‌‌سطح نیستن ولی! چرا دوتاشون یه امتیاز بگیرن؟ + برو نمونه‌کار قبلی نفر اول رو بیار... ببین چه فاجعه‌ای بوده! ترکیب رنگ و فونت و کیفیت و همه‌چیزش داغون بود... تو فقط بهش دو دیقه وویس دادی و چندتا ترفند ساده گفتی؛ بعد از دو مرحله ببین چه پیشرفتی کرده. حالا برو کارای قبلی نفر دوم رو بیار... ببین! هیچ پیشرفتی نکرده. همونی هست که بوده... _ اوهوم... و این یعنی مبنای تحلیل... + مبنای تحلیل ما باید میزان پیشرفت و عملکرد باشه. این‌که استعداد و توانایی پیشرفت در هرکس چه‌قدره. باید بررسی کنی نسبت به کار قبلی چه رشدی داشته، نه لزوماً همونی که الان داری می‌بینی رو فقط تحلیل کنی... [ تصویر متعلق به همون روزا ]

من اون‌جا پذیرفتم که شاید این نمونه‌کار پر از ایراده و با اون مطلوب و ایده‌آلی که می‌خواستیم فاصله داره و وضع موجود رضایت‌بخش نیست، اما هر کاری رو نه با نقطهٔ ایستا، که با شتاب و مشتق پیشرفتش می‌سنجن. یعنی ملاک تحلیل، نرخ تغییره نه وضعیت فعلی! حالا این #منطق_تحلیل رو می‌شه به هر فرد، گروه، مجموعه‌، یا کشوری هم تعمیم داد...

و حالا... آقای امام‌رضا! شب از نیمه گذشته و من کنج اتاقم به شما فکر می‌کنم. مثل هروقت دیگه... مثل هرجای دیگه... به شما، که عزیزتر از خاطرتون چیزی نیست که بخوام :)

شما مظهر واژه‌ی «پناه»ید تو این دنیا! خیلی حرف دارم بگم از شما... خیلی زیاد...

و همین‌طور تو؛ مؤسسه‌ی عزیزم! که مثل خونه... نه! خود خونه ای♡

بسم الله الرحمن الرحیم ادامه‌ی درس اول: شاخصه‌های تمدّن اسلامی #آرمان‌شهر (از این به بعد مباحث مرتبط با تمدّن نوین اسلامی با این هشتگ نشونه‌گذاری می‌شن تا راحت‌تر پیداشون کنین)

طبق چیزایی که تا الان خوندیم، شاخصهٔ اصلی تمدن اسلامی «بهره‌مندی انسان از همهٔ ظرفیت‌های مادی و معنوی‌‌ای است که خداوند برای تأمین سعادت و تعالی آنان، در عالم طبیعت و در وجود خود آنان تعبیه کرده است.» - حضرت آقا، ۹ اردیبهشت ٩٢ بعضی موارد هم به‌طور جزئی‌تر بهشون اشاره شده که شامل اینا می‌شن:

١. محوریت قوانین قرآن به اعتقاد حضرت آقا، شکل‌گیری تمدّن نوین اسلامی باید با توجه به مبانی اسلامی باشه و بدیهیه که اولین و عالی‌ترین منبع مشترک بین همه‌ی فرقه‌های اسلامی، قرآن کریمه. ایشون همچنین عامل اصلی دشمنی معاندین با ایران اسلامی رو همین موضوع یعنی محوریت قوانین الهیِ برگرفته شده از قرآن می‌دونن.

٢. ایمان اولین هدف بعثت پیامبران و رسالت حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله ایمان به خداست و همه‌ی جهادها و دلسوزی‌هاشون هم برای همین هدف، یعنی خدامحوری و دعوت به سمت خدا بوده. و این موضوع انقدر مهمه که در همهٔ تمدن‌ها عامل اساسی همهٔ پیشرفت‌ها محسوب می‌شه. در اندیشهٔ رهبری هم در درجهٔ اول، نیاز تمدّن نوین اسلامی به ایمان مطرحه. ایشون معتقدن جدایی دیانت از سیاست از مظاهر شرکه و تا وقتی که همهٔ مسلمون‌ها به همهٔ ابعاد اسلام که سیاست هم یه بعد مهم از اونه ایمان نیارن، وارد اسلام واقعی نمی‌شن! (این تیکه خیلی مهم بود برگردین دوباره بخونین) و نقطهٔ اصلی در تمدّن اسلامی ایمان به خدا و به معنای عمیق توحید ناب و خدامحوریه.

٣. خردورزی مهم‌ترین بن‌مایهٔ سبک زندگی در تمدّن نوین اسلامی، خردورزیه. «عقلانیت یعنی نیروی خرد انسان رو استخراج کردن و اون رو بر تفکرات و اعمال انسان حاکم قرار دادن.» برای تشکیل مدینهٔ فاضله باید عقل رو ملاک و معیار قرار بدیم. اولین کار در این راستا اینه که تقویت نیروی عقل و خرد در جامعه انجام بشه. البته، عقلانیت به معنای محافظه‌کاری، مسامحه، و تساهل نیست!

۴. علم مجاهدهٔ علمی و شکستن مرزهای علم، چراغ راه تحقق تمدّن اسلامیه و فردای بدون علم تاریکه... علم، سلطه‌آوره و جامعهٔ صاحب‌علم رو قدرتمند می‌کنه. علم رو باید فرابگیریم، تولید کنیم، به مصرفش بسنده نکنیم، و منشأ صدور علم به سایر نقاط جهان هم باشیم! نکتهٔ کلیدی: ارزش علم منوط به معنویته. علم بدون معنویت بی‌ارزشه، همون چیزی می‌شه که الان تمدّن غرب باهاش مواجهه. تمدّنی که با روش‌های پیچیدهٔ علمی تونست موفقیت‌های بزرگی به دست بیاره اما از لحاظ معنویت دچار خسارت‌‌های عظیمی شد... تأکید رهبری بر علم همراه با معنویت به این دلیله که علم با خودش قدرت میاره و اگه این قدرت رها باشه، عامل فساد می‌شه. برعکس زمانی که معنویت علم رو فرماندهی کنه، عامل سعادت می‌شه و در خدمت آرامش و امنیت مردم قرار می‌گیره. مثال گویای سوءاستفاده از علم هم می‌شه استفادهٔ غیرانسانی آمریکا از فناوری هسته‌ای در قتل عام مردم بی‌گناه هیروشیما و ناکازاکی...

آرایش ظاهری این تمدّن چه‌شکلیه؟ لوازم این تمدّن‌سازی چیا می‌تونن باشن؟ این کارها ممکنن؟ در دسترسن؟ هدیهٔ تمدّن اسلامی به بشریت چیه؟ همه رو تو این چند خط از بیانات حضرت آقا می‌تونین بخونین.