شاعر میفرماد که:
«دهین دهید به ختمم بهجای خرما، تا
فضای سوق کبیر نجف شود حاکم...»
هی میخواستم فوکوس رو کفتره باشه تا عکس بگیرم، هی نمیشد... هی میپرید رو گنبد... چندتا روش هم امتحان کردما، بازم نشد. تا تهش با فوکوس دستی تنظیم کردم.
این اتفاق یهبار دیگه هم تو مشهد افتاده بود.
و چه دوربین فهمیدهای دارم!
هی میگه حواست باشه ها، گیج نزنیا، اصلی اونه! نگاهت به اون باشه.
به قولی:
«گر شبی در خانهٔ جانانه مهمانت کنند،
گولِ نعمت را مخور! مشغولِ صاحبخانه باش»
معرفی میکنم:
رفقای ٢۴۰ (از ٢٣٣ تا ٢٣٩)
جامونده در حرم امیرالمؤمنین علی علیهالسّلام