خوشا آنانکه هر از بر ندانند
نه حرفی وانویسند و نه خوانند
چو مجنون سر نهند اندر بیابان
ازین گو گل روند آهو چرانند
-باباطاهر
عرصه عیّار
پدر به راستی؛ آنان به ما خندیدهاند...
پدر به راستی؛ آنها آنچه میخواهند از قبل شنیدهاند.