دوست داشتم آدم با تقوایی باشم، به خدا بگم همه چیو ازم بگیر فقط وقتی مُردم بذار دور ضریح امیرالمومنین طوافم بدن و همون گوشه کنارا دفنم کنن

توجهتون رو جلب میکنم به ادبیات نیروهای عراقی برای جابجایی پیکر از بین مردم: بس اسمحلي حجینا رحم الله والدیك یالا حبیبي یالا عیني

—

هر طایفه و عشیره، یه بیرق مخصوص خودشو داره با شعار و رنگ و نماد مخصوص همون طایفه این بیرق بلند نمیشه مگر در دو حالت یا در جنگ و یا وقتی شیخ یا بزرگ طایفه از دنیا می‌ره خواستم بگم امروز عراق پر بیرق های طوایف بود...

این تیتر خبر، رسانه های عراقی رو ترکونده "سید مصطفی خامنه ای بدون عمامه وارد حرم امام حسین علیه السلام شد" پ.ن. در رسوم عرب قدیم اینطور اومده که وقتی میخوای وارد مضیف یک شیخ و بزرگ قبیله ای بشی چفیه یا عمامه‌ت رو برداری. این حرکت نشونه‌ی احترام به شأن صاحب مضیفه

—

بهترین آدم‌های زندگی ما ، آن‌هایی هستند که می‌توانند وارد سکوت ما شوند بی آنکه آن را بشکنند . . .

علیك رحمة الله یا سید علي

—

تابوت شکسته بود ، پارچهٔ روی تابوت پاره شده و به تبرک برده بودند ، عمامه و چفیه از روی تابوت افتاده بود ، کسی چه میداند ؛ شاید سید علی رسم ادب را در این میدید که آشفته به دیدار جد بی کفنش برود . . . - حسن ملائی

—