eitaa logo
پدربزرگ خوانده
11.8هزار دنبال‌کننده
108 عکس
146 ویدیو
0 فایل
به لطف الهی، بالغ بر یک دهه فعالیتهای اجتماعی در حوزه کودکان نیازمند خانواده داشتم برشی از گذشته، شرحی از جاری و چشم اندازی از فعالیت‌های آتی را اینجا منتشر میکنم ارتباط: @farzandkhandeh امید عابدشاهی فعال اجتماعی در حوزه حقوق کودک #موسسه_بهرویش
مشاهده در ایتا
دانلود
دلنوشته های سفر اربعین (۲) خوابی بر بال ملائک جای سوزن انداز نبود. تا چشم دل، افقی برای دید داشت، فوج فوج ملائک آنچنان فشرده بودند که تصورش با ذهن مادی بشری اینگونه تداعی میکرد. خیل ملائک تک تک زائران سیدالشهدا را مشایعت میکردند و ازین همراهی به خود می بالیدند. آسمان مشایه بزرگراه رفت و برگشت فطرس شده بود، با سرعتی فراتر از نور، سلام تک تک زوار را به کربلا می رساند و برمیگشت. فضا پر از صدای همهمه ملائک گرداگرد زائران بود. گوش دل را تیز که میکردی، یکی تکبیر میگفت و یکی استغفار میکرد، یکی می‌نوشت و یکی پاک میکرد، یکی دفع بلا میکرد و یکی راه باز میکرد. تمام ملائک سراسر مشایه را چنان پر کرده بودند که انگار آنها هم اگر خدمتی به زوارالحسین(ع) نکنند از هدف خلقتشان دور افتاده اند. در این بین فرشتگانی مخصوص کودکان بودند، آنها زائران خاص امام حسین(ع) بودند و بصورت خاص مورد تفقد و مهرورزی ملائک. دست به سر و رویشان میکشیدند تا هم تبرک بجویند و هم غبار گرما و خستگی مسیر را از وجود زلال و کودکانه شان کم کنند. بنظرم همین بود که بچه ها در مسیر پیاده روی اربعین، چنان خوابهای عمیقی داشتند که هیچ وقت در مسیری مشابه نداشتند، غافل ازینکه در حریر بال ملائک و با لالایی صدای ملکوتیشان آرام گرفته اند تا هر چه زودتر به سلام محضر حضرتش نائل آیند. در مسیر اربعین در حال پیاده روی بودیم که هانا و هانی آرام خوابشان برد. نگاهش میکردم و با مرور این روایت همه این مطالب در لابلای فوج ملائک مسیر در ورای ذهنم تیتروار میگذشتند. روایت شده است که خداوند از عرق زائر قبر امام حسین(علیه‌السلام) از هر قطره‌ای هفتاد هزار فرشته خلق می‌کند که خدای تعالی را تسبیح می‌کنند و از خدا آمرزش می‌خواهند برای او و زائران آن حضرت، تا آن‌که روز قیامت برپا شود. خوشا راهی که پایانش تو باشی.... . . . . . بهرویش، رویشی به زلالی کودکان . . ‌. . . کانال در ایتا https://eitaa.com/abedshahi
دلنوشته های سفر اربعین(۳) یا اباعبدلله... آقای من یا اباعبدلله... آقای من آنجا که قطره به اقیانوس می پیوندد، دیگر قطره نیست و اقیانوس است. قطره؛ کوچک یا بزرگ باشد فرقی نمیکند کم یا زیادش هم فرقی نمیکند. زلال یا آلوده باشد فرقی نمیکند بی رمق و نالان باشد هم فرقی نمیکند پر از درد و رنج مسیر هم باشد فرقی نمیکند حالا دیگر جزئی از یک اقیانوس رحمه الله الواسعه است. . . . . . بهرویش، رویشی در پناه حسین(ع) . . ‌. . . کانال در ایتا https://eitaa.com/abedshahi
دلنوشته های سفر اربعین (۴) آب آب آب دست طلب در آستان مقدسش گشودیم و طلب آب کردیم. ما تشنگان جرعه ای معرفت، چشم به مشک آویخته در ورودی حرمش بودیم و طلبی برای آب داشتیم. با تمام خجالت و بی آبرویی، از فرط تشنگی در کوی دوست، لبهای استغاثه ام ترک زده بود و چشم انتظار عنایت سقای آب و ادب بود. هانا در بین الحرمین جرعه جرعه آب میخورد و با نگاهی به سیراب شدنش، ماه بنی هاشم را متوسل شدم که تمام تشنگان این مسیر را سیراب کند.... خوشا خشکیده ای چشم انتظارت... . . . . . کانال در ایتا https://eitaa.com/abedshahi
📌 معرفی موسسه و شرایط پذیرش کودک 1⃣ موسسه خیریه «بهرویش کودکان سپهر» دارای مجوز فعالیت از سازمان بهزیستی کشور است و تا کنون بالغ بر ۶۰۰ کودک، نیازمند درمان، معلول یا فاقد سرپرست موثر را تا رسیدن به خانواده همراهی کرده ایم. 2⃣ اگر علاقمند به فرزندخواندگی یک کودک نیازمند درمان هستید و یا می توانید به صورت موقت از یک کودک فاقد سرپرست موثر به صورت میهمان نگهداری کنید ما با معرفی کودک، تشکیل پرونده و... تا مرحله نهایی و تحویل کودک در کنارتان هستیم. 3⃣ همکاران ما که غالبا خودشان از خانواده های فرزند پذیر هستند آماده ارائه مشاوره و راهنمایی کامل به شما هستند، راههای ارتباطی : 🌐 وب سایت behrouyesh.ir ✉️ سامانه پیام کوتاه: ۳۰۰۰۳۳۰۰۸۴ 📍 پیج farzand.khandeh در اینستاگرام ❕آیدی @farzandkhandeh در ایتا و سایر پیام رسان ها 🏡 آدرس: تهران، خیابان ولیعصر، حد فاصل میدان ونک و تقاطع میرداماد، داخل شیرخوارگاه حضرت آمنه(س)، موسسه بهرویش این کانال رو به دوستان و آشنایان معرفی کنید، قطعا با همراهی حتی یک خانواده بیشتر، یک کودک دیگر، صاحب خانواده خواهد شد😍 📍کلیه خدمات موسسه رایگان است📍 کانال در ایتا https://eitaa.com/abedshahi
آب، غذا، دلبستگی نقل شده است که سالها قبل پادشاه فریدریش دوم از آلمان یک آزمایش بسیار ناراحت‌کننده ای انجام داد. در این آزمایش ۵۰ کودک انتخاب شدند و او مربیانی را استخدام کرد تا از این کودکان نگهداری کنند. به آنها دستور اکید داده شد که این کودکان را هرگز نوازش نکنند، آنها را در آغوش خود تکان ندهند و با آنها صحبت نکنند. مربیان مجبور بودند فقط ابتدایی‌ترین وظایف را انجام بدهند. شاید باورش سخت باشد ولی متاسفانه همه‌ی پنجاه کودک فوت کردند، به دلیل عدم رشد تحت این شرایط!😔 در سال ۱۹۴۴ ، آزمایش مشابهی در ایالات متحده آمریکا انجام شد. تعدادی نوزاد توسط "دانشمندان!!" جدا شدند تا ببینند که آیا آنها می توانند بدون دلبستگی زنده بمانند. نوزادان در یک مرکز آزمایشگاهی نگهداری شدند و پرستارانی داشتند که فقط هنگام تعویض پوشک، تغذیه یا حمام کردن با آنها تعامل داشتند. به پرستاران گفته شده بود که هرگز با کودکان صحبت نکنند. همچنین به آنها دستور داده شد که به کودکان نگاه نکنند و بیشتر از آنچه لازم است برای مراقبت از نوزادان، به آنها دست نزنند. بعد از گذشت حدود چهار ماه، بیش از نیمی از کودکان درگذشتند. عملیات جبرانی برای نجات کودکان باقیمانده شروع شد و عشق و مراقبت مداوم برایشان تجویز شد. کودکان از تلاش برای جذب پرستار خود دست برداشته بودند. آنها حتی گریه هم نمی کردند. آنها همچنین حرکت خود را متوقف کردند و حالت چهره را تغییر نمی دادند و هیچ احساسی از خود نشان ندادند. نیازی به گفتن نیست، آنها هم خیلی زود مردند. می توان گفت که تماس جسمی و دلبستگی برای کودکان به اندازه تغذیه و سرپناه بسیار مهم است. به وضوح میتوان نتیجه گرفت، همانطور که تغذیه کم و‌ نامناسب منجر به بیماریهای سوتغذیه ای و گوارشی و حتی فوت برای کودک می شود، توجه و محبت کم و نامناسب و نوسانی هم میتواند ضررهای سخت و بعضا جبران ناپذیری داشته باشد. همه این تجربیات تلخ تاریخی را در نهایت تاثر، بازنویسی کردم تا بگویم شیرخوارگاه هر چقدر سرپناه و تغذیه خوبی برای کودک داشته باشد، نیاز به آغوش و تماس و دلبستگی کودک را قطعا در حد نیاز واقعی کودک، نمیتواند تامین کند. حالا فرض کنید کودکی شرایط فرزندخواندگی ندارد، فعلا پدر یا مادرش شرایط تحویل فرزندشان را ندارند و دوره بازتوانی آنها چند ماهی زمان خواهد برد و در طول این مدت کودک در شیرخوارگاه نگهداری می شود. در کنار مربیان و پرستاران و مراقبین دلسوزی که در شیفتهای مختلف از کودک نگهداری میکنند؛ کودک گریه میکند‌ و نیاز به آغوش و محبت دارد اما‌ مربی‌ در حال رسیدگی به کودک دیگر است. کودک گریه میکند و نیاز به توجه دارد، تعدد مراقبین باعث میشود که هر بار با چهره متفاوتی‌ روبرو شود. کودک گریه میکند و نیاز به نوازش دارد، مادریار با نهایت عشق به آغوشش میکشد، ولی تا کودک سیراب نشده، صدای گریه نوزاد دیگری که گرسنه است، بلند میشود. کودک گریه میکند و بیقرار است. پرستار دمای بدنش را چک میکند. تب دارد و ناآرام است. دو تخت کناری هم علایم مشابه دارند. مادریار تا صبح باید حواسش به تب هر سه تخت باشد.😔 این بار کودک با لالایی و در آغوش مربی به خواب عمیقی فرو رفته که آرام در گهواره قرارش میدهند، کودک در آرامش است که یکهو با صدای بلند گریه کودک دیگری که نیاز به تعویض دارد از خواب ناز می‌پرد. کودک خوشحال است، پرستار بغلش می کند. کودک تخت کناری هم دست باز میکند که او را هم بغل کنند... و... و... و... که شرایط ناگزیر از نگهداری و زندگی گروهی یا موسسه محوری است. حالا این فضا را با کودکی مقایسه کنید که نگهداریش در محیط خانواده ولو بصورت موقت و‌ مهمان باشد. در کدام حالت کودک رشد روانی، عاطفی و دلبستگی بهتری خواهد داشت؟ . . . . . بهرویش، رویشی با محوریت خانواده . . . . . . . کانال در ایتا https://eitaa.com/abedshahi
اگر تازه به جمع ما اضافه شدید، برای آشنایی با فعالیتهای ما میتونید پیام هایی که پین شده رو چک کنید و جواب سوالاتی که قطعا برای خیلیا پیش اومده رو پیدا کنید 😊 فقط صبوری کنین و با حوصله مطالب رو مرور کنید. پدربزرگ_خوانده👇 https://eitaa.com/joinchat/468713996C9d6a20bd7f