#کودک_مهمان روایتی پزشکانه(۲) مغز کودک زیر سه سال در هر لحظه با تجربه‌ی لمس، نگاه، صدا و ارتباط عاطفی رشد می‌کند. اگر این تجربه در خانه باشد، با حضور فرد ثابت و دل‌سپرده، بخش‌هایی از مغز رشد می‌کند که در هیچ مرکز جمعی، حتی با بهترین امکانات، فعال نمی‌شود. شگفت‌انگیز است که تحقیقات (حتی از معتبرترین مراکز علمی دنیا) می‌گوید: یک آغوش منظم و مهربان، حافظه احساسی کودک را مستحکم می‌کند؛ احساس ارزشمندی می‌آورد؛ و حتی روی بهبود بیماری فیزیکی کودک هم اثر مستقیم می‌گذارد. بدون این توجه و رابطه فردی، کودک “واپس‌روی رشدی” پیدا می‌کند؛ یعنی حتی مهارت‌های ساده تکلم، راه رفتن یا بازی، کند و ناقص می‌شود. باور کنید که دوران فرصت طلایی کودک، هر ساعتش با ارزش است و هرگز تکرار نمی‌شود. کانال پدربزرگ خوانده @abedshahi

#کودک_مهمان روایتی مددکارانه(۳) امیرعلی دو سال داشت و هنوز کلمه “مامان” را بلد نبود. چند خانواده از پذیرش او می‌ترسیدند… چون معلوم نبود آینده‌اش چه می‌شود. یک خانواده برای فقط پنج ماه او را پذیرفتند؛ نتیجه این شد که در همان ماه اول شروع به حرف زدن کرد، با همه شوخی کرد و حتی بعد از برگشتن به خانواده‌اش، دیگر از آدم‌ها نمی‌ترسید. هیچ پرورشی جای لمس مهربان شبانه را برای کودک زیر سه سال نمی‌گیرد، حتی اگر فقط چند ماه مهمان باشد. کانال پدربزرگ خوانده @abedshahi

#کودک_مهمان روایتی روان‌شناسانه(۴) اگر “خانواده” نباشد… کودکی که سه سال اول زندگی‌اش را فقط در فضای گروهی بگذراند، خطر شب ادراری، اضطراب دائمی، اختلال رشد گفتاری، عدم شکل‌گیری هوش اجتماعی و عاطفی، مشکلات جدی اعتماد به دیگران در بزرگسالی را تجربه می‌کند. کودکانی که تا سه سالگی فقط محیط مرکز را می‌بینند، بعداً اغلب نیاز به درمان‌های طولانی روان‌شناختی دارند. در حالی‌ که فقط یک “مهمانی‌چند ماهه در یک خانواده” می‌توانست این زنجیره را بشکند. کانال پدربزرگ خوانده @abedshahi

#کودک_مهمان روایتی پدرانه(۵) فرصت طلایی رشد کودک فقط یک بار در زندگی‌اش اتفاق می‌افتد. حتی چند ماه حضورش در خانه گرم شما، از هزار متخصص و دارو برای رشد ذهن و جسمش مؤثرتر است. شما می‌توانید قهرمان آغوش اولین و بی‌جایگزین این کودکان باشید. حتی یک خانواده هم، یک آینده را عوض می‌کند. کانال پدربزرگ خوانده @abedshahi

#پیام_مخاطب سلام و عشق چقدرررر هر روز با درد و عشق نوشته های کانال رو میخونم،،، امکان نداره کانال رو باز کنم و بغض نکنم و اشک نریزم،،، آخه چقدر میتونه یه بچه،،، من یه سوال دارم که همیشه مانع شده از اینکه قدم پیش بزارم، البته با همسرم هم عقیده ایم،،، من نمی تونم وابستگی که از نظر عاطفی ایجاد میشه بین من و کودک رو تحمل کنم، از نظر روحی خیلی ضعیفم و تحمل‌ سخته که انس بگیرم مخصوصا با یه بچه کوچولو و بعد ازش دور بشم،،، تصورش واسم سخته،،، با این دست وابستگی و صدمه عاطفی خانواده و خود کودک چطور باید برخورد کرد، ما حتی بچه های خودمون بسیار احساساتی و حساسن چه کنیم که از نظر روحی آمادگی پذیرش این نقش رو داشته باشیم،،، ممنونم از لطفتون،،، 🌿🌿🌿🌿🌿🌿 منتظر باشید پاسخ رو توی کانال میزارم @abedshahi

#پاسخ_مخاطب https://eitaa.com/abedshahi/476 سلام به شما و تمام خانواده‌هایی که چنین دغدغه و احساسی دارند؛ این واهمه از آسیب جدایی و وابستگی، نه تنها نشانه حساسیت و سلامت قلب شما بلکه نشانه بلوغ و مسئولیت‌پذیری بالاست. اما خاطرتون باشه، اونچه بیش از همه آینده یک کودک مهمان رو می‌سازه، نه مدت حضورش، بلکه کیفیت رابطه‌ایه که توی اون مدت تجربه می‌کنه. حتی کوتاه‌ترین روزها در آغوش یک خانواده واقعی، می‌تونه تصویری جاودانه از امنیت، احترام و ارزشمندی تو ذهن یک کودک بزاره. حسی که برای تمام عمر ممکنه تسکین دردهای کودکیش بشه و الگویی بشه برای برقراری رابطه‌های سالم‌تر در آینده. وابستگی، سوگواری و ناراحتی، هم بخش جدایی‌ناپذیر ماجرای انسان بودنه و هم فرصتی برای رشد. برای کودک مهمان، تعلق داشتن—حتی برای مدتی کوتاه—یک تجربه گرانبهاست؛ تجربه بودن در خانواده، دیدن الگوهای محبت و شنیدن واژه‌هایی که قلبش رو گرم می‌کنه. برای فرزندان زیستی هم نه تنها تهدید جدی نیست، بلکه فرصتیه برای رشد عاطفی، قدرت همدلی و درک معنای واقعی خانواده و نوع‌دوستی. بزرگ‌ترین «آسیب» برای کودکی که تا الان خانه و پناه واقعی نداشته، بی‌پناهی و نبود همین آغوش‌هاست، نه تجربه پیوند کوتاه. مهم اینه که والدین در زمان جدا شدن، با فرزند زیستی همدلی و صداقت داشته باشن، باهاش حرف بزنن، درباره معنای کمک، مهربونی و حتی غمِ جدایی با زبانی ساده و سن‌اش توضیح بدن. بچه‌ها زمانی که موقعیت رو با حضور پدر و مادر و حرف زدن درباره احساسات طی می‌کنن، معمولاً قوی‌تر و همدل‌تر از قبل می‌شن. شما می‌تونین به فرزندانتون یاد بدین که مهم‌ترین بخش عشق، گاهی دل دادن و دل کندن با امید و دعا برای کسی‌ست که بخشی از مسیرمون بوده. شاید سخت باشه، شاید مدت‌ها دلتنگی باشه؛ اما بدونین شما الگویی ساختین که تا همیشه در ذهن و شخصیت بچه‌هاتون می‌مونه. الگوی مهربانی، مسئولیت‌پذیری و شجاعت برای دوست داشتن و بخشیدن. آغوش خانواده، هر چقدر هم کوتاه، برای یک کودک مهمان گاهی بزرگ‌ترین تفاوت زندگی رو رقم می‌زنه و برای فرزندان زیستی‌ بزرگ‌ترین درس انسانیت می‌تونه باشه. در کنارتون هستیم؛ به امید روزهایی که هیچ کودکی حتی یک شب بی‌آغوش نمونه. 🌱💚 @abedshahi

خانه شاید فقط یک سقف نباشد... گاهی آغوشی است برای پرواز دوباره کودکی که هنوز طعم خانواده را نچشیده. در بهرویش، برای هر کودک، امید ساختن یک “خانه” واقعی را نفس می‌کشیم. کانال پدربزرگ خوانده @abedshahi

#پیام_مخاطب بنده بارها درمورد کودک مهمان با اطرافیان که شرایطش را دارند صحبت کرده ام اماجوابی که شنیدم این بوده که بچه گناه داره چند ماهی به خانواده جدید عادت می‌کنه و بعد باید دل بکنه و همین روح لطیف یک کودک رو به شدت آسیب می‌رسونه حتی بیشتر از نداشتن خانواده. راستش من خودم هم نتونستم نظر خودم رو در این مورد عوض کنم چطور میتونم نظر دیگران رو تغییر بدم... یکی از دوستانمون کودک مهمان هشت ماهه ای را پذیرفت دلبستگی بین کودک و این بنده های خدا باعث دل آزردگیشون بود. کودک قبلا توی شیرخوارگاه با درد خودش داشته می‌سوخته و می‌ساخته. اینجوری طعم شیرین محبت و خانواده رو میچشه و بعد از جدایی چه اتفاقی میفته؟! و این بنظرم هم به میزبان و هم به طور خاص به مهمان کوچک ضربه ی سخت جبران ناپذیرتری وارد میکند. 🌿🌿🌿🌿🌿🌿 منتظر باشید پاسخ رو توی کانال میزارم @abedshahi

#پاسخ_مخاطب https://eitaa.com/abedshahi/480 قسمت(۱) مطرح کردن این موضوع نشان از اهمیت قلبی شما به مساله و اوج دلسوزی به کودکی است که به هر دلیل فعلا از داشتن خانواده محروم مانده و به جای خود قابل ستودن است. امیدوارم با توضیح نکات مدنظر شما، این دلسوزی و اهمیت به نیاز اصلی کودک نزدیک و نزدیک تر شود. 🌿🌿🌿🌿🌿🌿 اگر موافقید اول ببینیم روان‌شناسان رشد کودک چه می‌گویند؟ کودکان تا سن ۳ سالگی در مرحله‌ای هستند که مغزشان هر روز میلیاردها اتصال عصبی جدید می‌سازد. وقتی کودکی طعم محبت می‌چشد، این اتصالات عصبی برای همیشه در مغزش ثبت می‌شود. حالا سؤال این است👈 آیا ۸ ماه عشق، بهتر است یا ۸ ماه بی‌تفاوتی؟ تحقیقات نشان می‌دهد کودکی که حتی برای مدت کوتاه عشق واقعی دریافت کند، الگوی امن دلبستگی در مغزش شکل می‌گیرد. این الگو مثل یک قالب طلایی است که تا آخر عمر با او همراه است. @abedshahi

#پاسخ_مخاطب https://eitaa.com/abedshahi/480 قسمت(۲) احساسات ارزشمندند ولی برای تصمیم گیری راجع کودک، به تنهایی کافی نیست. فارغ از بررسی‌های علمی و پژوهشی، گاهی تامل در واقعیت‌ها می‌تواند تاثیر بسزایی داشته باشد. 🌿🌿🌿🌿🌿🌿 اصلا بیاین از زاویه‌ای دیگه ای نگاه کنیم: 🐣 کودک هشت‌ماهه در شیرخوارگاه: 🔸 هر روز با صدای گریه کودکان دیگر بیدار می‌شود😭 🔸 وقت غذا، ممکن است نوبتش دیرتر برسد🍼 🔸 شب‌ها تنها در تختش می‌خوابد😴 🔸 کسی اسمش را با مهربانی صدا نمی‌زند🖤 🐥 همان کودک در خانواده میزبان: 🔸صبح با بوسه بیدار می‌شود😘 🔸اسمش را با عشق می‌شنود👼 🔸وقت نهار کسی هست که لقمه به دهانش بگذارد🥗 🔸شب با لالایی می‌خوابد🤱 حالا بگویید: کدام درد سخت‌تر است؟ درد جدایی از کسی که دوستت داشته، یا درد هرگز دوست داشته نشدن؟ @abedshahi

#پاسخ_مخاطب https://eitaa.com/abedshahi/480 قسمت(۳) قطعا پژوهش‌هایی در سایر کشورها در رابطه با این موضوع شده. بررسی نتایج این پژوهش‌ها میتونه در تصمیم‌گیری توام با احساسات برای کودک موثر باشه 🌿🌿🌿🌿🌿🌿 واقعیت علمی که باید بدانیم: 📚 دکتر بروس پری پزشک و محقق فعال در زمینه سلامت روان کودکان و علوم اعصاب است، چکیده پژوهش‌های ایشان نشان می‌دهد: کودکان محروم از محبت، حتی اگر بعداً به خانواده‌ای برسند، سخت‌تر یاد می‌گیرند که اعتماد کنند. چون مغزشان یاد گرفته “منتظر نباش، کسی نمی‌آید.” اما کودکی که حتی کوتاه‌مدت عشق چشیده، می‌داند عشق چیست. وقت جدایی درد می‌کشد، اما می‌داند که ارزش انتظار داشتن را دارد. بگذارید داستان واقعی تعریف کنم: 📖 صدرا، ۲ ساله، ۶ ماه پیش خانواده میزبان پیدا کرد. مادر میزبان نگران بود: “چطور دلم بیاید بدمش؟” ماه گذشته صدرا به خانه جدیدش رفت. مادر میزبانش گفت: “اولین کاری که کرد، به آغوش مادر جدیدش رفت. انگار می‌دانست چطور محبت دریافت کند.” مادر میزبان می‌گفت: “اگر صدرا این ۶ ماه را پیش ما نبود، آیا می‌دانست چطور محبت بپذیرد؟” @abedshahi

#پاسخ_مخاطب https://eitaa.com/abedshahi/480 قسمت(۴) ضمنا افرادی که می‌گویند جدایی دردناک است، درست می‌گویند!!! اما اشتباهشان اینجاست که فکر می‌کنند درد جدایی، بدتر از درد هرگز دوست داشته نشدن است. غافل ازینکه درد اولی درمان دارد ولی دومی دردی است مزمن. 🌿🌿🌿🌿🌿🌿 نتیجه پژوهش‌ها و علم می‌گوید 📝 کودکی که ۸ ماه عشق چشیده، الگوی “امنیت” در مغزش ثبت شده؛ وقت جدایی، بله درد می‌کشد، اما امید هم دارد. می‌داند که “انسان‌های مهربان وجود دارند” راحت‌تر به خانواده جدید اعتماد می‌کند. بماند که اگر همین جدایی هم با برنامه و تحت نظارت متخصص انجام شود، درد و آسیب به حداقل ممکن می‌رسد خلاصه اینکه: تجربه مهر، حتی کوتاه، امید و امنیتی به کودک می‌دهد که تا همیشه با او خواهد ماند؛ و اگر روند جدایی نیز علمی و تخصصی مدیریت شود، کودک نه‌تنها دچار ضربه جبران‌ناپذیر نمی‌شود بلکه قوی‌تر و آماده‌تر وارد مراحل بعدی زندگی‌اش خواهد شد. زخمِ 🩹 ترکِ یک خانواده التیام‌پذیر است، اما زخمِ🩹🩹🩹هیچ وقت خانواده ندیدن، سخت‌تر و عمیق‌تر و طولانی‌تر خواهد بود. @abedshahi