خیلی از آدمها تو زندگيشون یه نقطه تاریک درد دارن که بعد از اون دیگه اون آدم سابق نشدن، از يه جايى به بعد احساسشون يخ میزنه، ديگه دردى حس نمیكنن و هيچ كس هم نمیتونه يخ احساسشون رو باز كنه، و اين خودش از هر دردى دردتره.
من میدونم یه روز همه چیز درست میشه، ولی اگه من دیگه ذوقش و نداشته باشم چی؟:)
وقتی یه آدم هر کاری میکنه تا بهت نشون بده خیلی براش با ارزشی، تو خودتو به هر راه نزن که مثلا نمیفهمی، سعی کن به همون اندازه برای طرفت ارزش قائل باشی؛ آخه میدونی، اون آدمم یه روز خسته میشه و میره، اون موقع خودتو بکشی هم نمیتونی برگردونیش، خرابش نکنید.