من پارسال این موقع چهار پنج سال جوون تر بودم.

بی خداحافظی جدا شدیم ؛ و من مانند کودکی بودم که نبوسیده دفن شد.

از خداوند متعال، یک صبر عظیم در برابر این جماعت تقاضا دارم

اکس دوستم بهم پیام داده: نمیخوای آشتیمون بدی؟ پسرم شما با مشورت های من کات کردید:)

توی خلوتم می‌شینم برات گریه می‌کنم، ولی وقتی می‌بینمت یجوری از کنارت رد میشم که انگار وجود نداری؛ آدمیزاد یه وقتا مجبوره دیگه.

یا قدر همو میفهمین، یا "نبودن" بهتون میفهمونه

وای چقدر حوصله بحث کردن دارید، یه کلمه بگید باشه و رد شید، بیخیال بابا

هر روزی که میگم دیگه غیر اجتماعی تر از این نمیتونم بشم فرداش خودم و سورپرایز می‌کنم، غارنشین مفلوک

یادم میمونه کجا واسه کیا جبران کنم، چه خوبیاشون چه بدیاشون

جا داره همینجوری که دارین گند میزنین تو رابطه هاتون بگم، خیلی پیش نمیاد یکی دوستون داشته باشه ها حواستون باشه.