علاقه رو باید جایی خرج کنی که یه شعوری پشتش باشه.

وقتی یه پیام حساس میفرستم گوشی رو میبندم و پرتش میکنم یه سیاره دیگه.

از قطع ارتباط با آدمای مزخرف لذت میبرم.

که اهل درد میداند دلیل قامت خم را.

جدایی خیلی پدیده‌ی عجیبیه، یکی هست هست هست؛ بعد یهو یجوری نیست انگار هیچوقت نبوده، ی‌جوری همچی عادیه انگار همش ی رویا بوده؛ انگار یه لحظه تو خیابون شونه‌م خورد به شونه‌ش؛ عذر خواهی و تموم...

شعور واقعا خیلی چیز مهمیه

حتی خاطرات زشتتم به یه عالم نمی‌دم.

+

دایره آدمایی که باهاشون حال میکنم و حوصلشون و دارم، نقطه شده

من خیلی آدم "میفهمم داری دروغ میگی ولی به روت نمیارم" ی هستم

اگه قرار باشه من هر دفعه تلاش کنم که بگم وجود دارم ترجیح میدم فراموش شم.

:)