شاید تقصیر تو نیست، تقصیر لوکیشنته، تقصیر خانوادته، شرایطته، وضعیت مالیته،
تقصیر تمام چیزایی که خودت انتخابشون نکردی. پس ی بارم که شده حق رو به خودت بده.
اینکه از یه جایی به بعد تعداد آدمای زندگیت رو کم میکنی نشونه ی «غیر اجتماعی» بودنت نیست!
تو فقط دیگه حال و حوصله ی هر آدمی با هر طرز فکری رو نداری و این یعنی بلوغ!