یه مرحله تو فروپاشی درونی وجود داره به اسم آگاهی، یعنی شما خودت میدونی داری بفنا میری ولی کاری از دستت برنمیاد
نیاز به خوشحالی عمیق دارم، ولی انگار دیگه هیچی، مطلقا هیچی نمیتونه اونطور که باید خوشحالم کنه و من میدونم که این "من" هیچوقت خوب نمیشه و این بده:)