۱۳ نوامبر ۱۸۶۶- پاریس: «من از مزاحم‌ شدن زیاد و خسته‌ کردن دیگران می‌ترسم.» - از نامه‌ی ژرژ ساند به گوستاو فلوبر.

لطفاً به آدمی که مغز نیاز داره، قلبت و نده

این برای شماست^^ #clip

بله، حالم سر جا نیست. سراپا انتظارم و کوچک‌ترین چیزی رنجیده‌ام می‌کند.

و من دریافته‌ام وقتی کسی تو را دوست دارد، نمی‌گذارد در تاریکی و رنج باقی بمانی.

توام یکی مثل همه بودی من اشتباه میکردم:)

پاسخ هر سوالی رو بتونم بدم، جواب کسی که ازم می‌پرسه "دیگه دوستم نداری؟" رو نمیتونم بدم..!

:)

^^

همون لحظه‌ای که داری از استانداردات پایین میای و فکر میکنی ارزشش رو داره، کاش صاعقه بزنه مغزت ریست شه.

همیشه اونی که میره مقصر نیست، شاید جونش به لبش رسیده و رفته.

یچیز در رابطه با من اینه که من پیگیر نیستم، اگه باهم حرف نمیزنیم، خب نمیزنیم، من اصلا اصرار نمیکنم که توی زندگی کسی باشم، چون زمانی هم بوده که من حتی تو رو نمیشناختم و هیچ مشکلی هم باهاش نداشتم.