«پرسید چطوری با خودت به صلحی؟ گفتم بعد از جنگ‌های بسیار…!»

روابط متعدد و پی در پی تون نشون میده که خودتونم خودتونو شوخی گرفتید و آدم حساب نمی کنید، چه برسه به بقیه.

‌

“یا مَن یعلمُ ضَمیرَ الصّٰامِتین” «ای کسی که از حالِ منِ ساکت خبر داری …»

یکی من و از امتحانا نجات بده جدا دیگه نمیتونم

دلش میخواست از اطرافیانش بپرسد چه نیازی به رنج دادن من بود؟ از رنج من، چه چیزی نصیب شما شد؟

نمی‌دونم بخاطر هواس یا بخاطر زندگیم ولی امشب خیلی غم دارم

نمی‌دونم با قاب گوشی خریدن یا لباس دوختن یا آهنگ گوش دادن یا نوشتن یا کرانچی خوردن یا آشپزی کردن یا کافه رفتن یا سریال دیدن حالم خوب میشه یا اینکه خودم و از ارتفاع ساختمون بندازم پایین!

ولی من هنوز باورم نشده همین یک ماه پیش نشستم جلو ضریح امام حسین مداحی های مورد علاقه ام و گوش دادم :)))

کاری که دوست دارم با یه عده بکنم:

«هر چه پنجره و در گشودم، تاریکی از خانه نرفت.»

اون اتفاق من رو نکشت، اما کاری کرد مرگ رو زندگی کنم:)