نگو دوسم داری وقتی هیچی نمیبینم از دوست داشتنت.

و من خودم را با خستگی تمام از این فصل عبور میدهم، فقط به امید نور کم سویی که در دور دست ها می‌درخشد:)

دلتنگت خواهند شد، وقتی در پیدا کردن آدمی مثل تو ناکام میمانند.

تو که نه استعداد خاصی داری، نه یه مهارتی، نه درس میخونی نه کار میکنی نه به خودت سختی میدی، ایران و غیر ایران نداره که هرجا بری همین چیزی هستی که هستی قرار نیست اونور به خاطر هیچی نبودنت بهت حقوق بدن

تو قبولش کردی، ولی هنوز غمگینت میکنه.

لطفا خودت بهم پیام بده، من فوبیای نکنه مزاحمش باشم دارم.

من بسیار آدم “یهو میبوسم میذارم کنار”ای هستم.

ما به کسانی که قصد ماندن نداشتند، احساس عمیق تری داشتیم.

درسته که چیز مهمی نیست ولی قلبمو به درد میاره

حداقل دلی که خودت توش بودی رو نمیشکوندی.

Day; 3

ذوق من همینطوریشم عینکیه، کورش نکن.