شایدم اصلا تو آینده ای که نگرانشم، نباشم

بزرگترین ترس زندگیم سوسکه و همین یک دقیقه پیش رو دستم اومد:))) سکته در کمین است*

الان دلم میخواد دست قشنگم و از آرنج به بعد قطع کنم نانِ خورش سگ های دوزخ کنم:)))

Day;21

‏باید درموردش سکته‌ی مغزی کنم.

بالغ بودن برای یک انسان یه سرو گردن از بقیه ویژگی‌ها مهم‌تره؛ آدم بالغ ناراحته؟ حرف میزنه. قهر باشید با هم؟ بازم حواسش بهته. تصمیمش؟ عاقلانه و دل‌قرص‌کننده اس. مخالفه باهات؟ مؤدبانه عنوانش میکنه. عصبانی باشه؟ احترام رو حفظ میکنه. حتی قطع ارتباطش محترمانه اس، هر چیزی بینتون بوده امن میمونه و آسیبی نمیزنه.

کاش یکی به من توضیح بده چرا زندگی اینطوریه که یه تایمی هیچکس رو نداری، بعدش یهو همه با هم سر و کله‌شون پیدا میشه!

بنظرم به بچهاتون ياد بديد از شما چيزي ياد نگيرن:/

اینطوریه که هی اولویتمی هی هواتو دارم هی صبر میکنم و … تو فقط بهم بی‌لیاقتی نشون میدی و من یهو قید همه‌چیو میزنم و طوری میذارمت کنار، انگار هیچوقت وجود نداشتی؛ کاش بفهمید قرار نیست تا ابد صبور بمونیم.

من سنم دیگه از اصرار گذشته، الان تو دوره‌ی بسیارخُب‌ َم.

Day;22 Mooood:)