کاش یکی به من توضیح بده چرا زندگی اینطوریه که یه تایمی هیچکس رو نداری، بعدش یهو همه با هم سر و کلهشون پیدا میشه!
اینطوریه که هی اولویتمی
هی هواتو دارم
هی صبر میکنم و …
تو فقط بهم بیلیاقتی نشون میدی
و من یهو قید همهچیو میزنم و طوری میذارمت کنار، انگار هیچوقت وجود نداشتی؛ کاش بفهمید قرار نیست تا ابد صبور بمونیم.
هرشب خطاب به خودم: من تو معده سوسک جا نمیشم پس نباید بترسم باید کپه مرگم و بزارم چون صبح کلی کار دارم:))))