شمارو نمیدونم ولی من واقعا از شروع یه ۳۶۵ روز دیگه که نمیدونم چی در انتظارمه میترسم.
از ته دلم میخوام فقط یکم نسبت به مسائل دورم بیاهمیت باشم، این داره نابودم میکنه.
خانواده: معلوم هست چرا انقدر از همه دوری؟ چرا انقدر افسرده و مصیبت زده ای؟
+ حدس بزنید کی باعث این حاله؟^^
به اون بخش از وجودم پناه بردم که هیچکس رو دوست نداشت و تا ابد همونجا پناه گرفتم.