_هم‌الوطن ان ضاق بی العالم:).

_غرقم،غرق در افکاری پر از هیچ!

_

_ 0:43 2:31

_بعضی رفتن ها شیرینه،غم داره ها ولی شیرینه:)، یادگاری رفتنشونم غبطه ست، از بس خوشگل میرن! در عین حال که حالِ دل خریدار غمه، غمی که از کم سعادتی خودمون میاد و میشینه رو دل، از عمق وجود هم برای اینجوری رفتنشون خوشحالیم که لباس شهادت به تنشون نشست! الهی رضاً به رضاک درست مثل اون بنده هات که رسم عبد بودن و بلد بودن:).

_یکی از اصحاب امام صادق(ع) روایت میکند،فرمود:‌ ما صابر هستیم ولی شیعیان ما از ما صابرتر می‌باشند. عرض کردم قربانت گردم چگونه شیعیان شما‌ از شما صابرتر هستند؟! فرمود: ما می‌دانیم و صبر می‌کنیم و آنها صبر می‌کنند در حالی که نمی‌دانند چه‌ خواهد شد. _بحار الانوار،جلد۶۸،صفحه‌۸۰

_

_نه دنبالِ حسابیم،نه فکرِ ثوابیم، ما آمده‌ایم اُم‌ابیها بپسندد...

_

_سوختن ارثیه‌ی ماست، مبادا برای داشتن نعمت این ارثیه،خدایی نکرده زبان به شکایت باز کنی!

_

روزى حضرت عیسى از صحرایى می گذشت. در راه به عبادت گاهى رسید که عابدى در آن جا زندگى می کرد. حضرت با او مشغول سخن گفتن شد. در این هنگام جوانى که به کارهاى زشت و ناروا مشهور بود از آن جا گذشت. وقتى چشمش به حضرت عیسى و مرد عابد افتاد، پایش سست شد و از رفتن باز ماند و همان جا ایستاد و گفت: خدایا من از کردار زشت خویش شرمنده ام. اکنون اگر پیامبرت مرا ببیند و سرزنش کند چه کنم؟ خدایا! عذرم را بپذیر و آبرویم را مبر. مرد عابد تا آن جوان را دید سر به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا! مرا در قیامت با این جوان گناه کار محشور نکن. در این هنگام خداى برترین به پیامبرش وحى فرمود که به این عابد بگو: ما دعایت را مستجاب کردیم و تو را با این جوان محشور نمی کنیم، چرا که او به دلیل توبه و پشیمانى، اهل بهشت است و تو به دلیل غرور و خودبینى، اهل دوزخ!