سلام بر بندگان مخلص خدا طاعات و عبادات قبول ان شاءالله

اولین روز ماه مبارک ان شاءالله براتون پر خیر و برکت باشه

پیامبر اکرم (ص) : هُوَ شَهرٌ دُعيتُم فيهِ إلى ضِيافَةِ اللّهِ ، وجُعِلتُم فيهِ مِن أهلِ كَرامَةِ اللّهِ ، أنفاسُكُم فيهِ تَسبيحٌ ، ونَومُكُم فيهِ عِبادَةٌ ، وعَمَلُكُم فيهِ مَقبولٌ ، ودُعاؤُكُم فيهِ مُستَجابٌ . آن ، ماهى است كه در آن به ميهمانى خدا دعوت شده ايد و در آن ، از اهل كرامت خدا قرار داده شده ايد . نفَس هايتان در آن ، تسبيح است ؛ خوابتان در آن ، عبادت است ؛ عمل [خيرِ ]شما در آن ، پذيرفته است ؛ و دعاى شما در آن ، مستجاب است . فضائل الأشهر الثلاثة ص ۷۷ ح ۶۱ #یک_جرعه_روایت 🌱 •┈┈••✾❀🍃🌺🍃❀✾••┈┈• #شیخ_محمدُنا 🔸@mohammadona

اعمال مشترک ماه مبارک رمضان #التماس_دعا •┈┈••✾❀🍃🌺🍃❀✾••┈┈• #شیخ_محمدُنا 🔸@mohammadona

نیت کن ، روزه بگیر #آموزش_احکام •┈┈••✾❀🍃🌺🍃❀✾••┈┈• #شیخ_محمدُنا 🔸@mohammadona

دعای #عهد بخونیم ها؟

دعای روز اول ماه مبارک #التماس_دعا •┈┈••✾❀🍃🌺🍃❀✾••┈┈• #شیخ_محمدُنا 🔸@mohammadona

تو دعای امروز میگه خدایا روزم رو مثل روزه داران واقعی قرار بده؟ روزه واقعی چیه بنظرتون؟!!!

برا جواب میریم سراغ آیات و روایات روزه‌داری در نگاه بسیاری از مردم صرفاً نخوردن و نیاشامیدن است که این فقط روزه ظاهریه برای همینه که شاید این جمله به گوش شما هم خورده باشد که عده‌ای می‌گویند: «با روزه گرفتن در این گرما، مگر اعصاب برای ما باقی می‌ماند؟» با این جمله، بداخلاقی و عصبانیت خود را توجیه می‌کنند. ایا روزه قرار نبود اخلاق مارو خوب کنه؟!

امیرالمؤمنین علیه‌السلام در حدیثی کوتاه و گویا فرموده‌اند: کَمْ مِنْ صَائِمٍ لَیْسَ لَهُ مِنْ صِیَامِهِ إِلَّا الْجُوعُ وَ الظَّمَأُ؛ چه بسیار روزه‌دارانی که بهره‌ای از روزهٔ خود نمی‌برند، جز گرسنگی و تشنگی. اینجاست این سؤال مطرح می‌شود که مگر روزه‌داری، چیز غیر از تحمل گرسنگی و تشنگی است؟ پاسخ را در حدیثی زیبا از حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها بخوانیم: مَا یَصْنَعُ الصَّائِمُ بِصِیَامِهِ إِذَا لَمْ یَصُنْ لِسَانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوَارِحَهُ؛ روزه‌داری که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده، روزه‌اش به چه کارش خواهد آمد؟ پس معلوم می‌شود حقیقت روزه‌داری، صرفاً نخوردن و نیاشامیدن نیست و قرار نیست کسی به بهانه گرسنگی و تشنگی و خستگی ناشی از روزه‌داری، به خودش اجازه بدهد که هر کاری انجام بدهد. خوب است در این بخش از دعای امام سجاد علیه‌السلام هنگام ورود به ماه رمضان، بیشتر دقت کنیم: وَ أَعِنَّا عَلَی صِیَامِهِ بِکَفِ الْجَوَارِحِ عَنْ مَعَاصِیکَ، وَ اسْتِعْمَالِهَا فِیهِ بِمَا یُرْضِیکَ حَتَّی لَا نُصْغِیَ بِأَسْمَاعِنَا إِلَی لَغْوٍ، وَ لَا نُسْرِعَ بِأَبْصَارِنَا إِلَی لَهْوٍ وَ حَتَّی لَا نَبْسُطَ أَیْدِیَنَا إِلَی مَحْظُورٍ، وَ لَا نَخْطُوَ بِأَقْدَامِنَا إِلَی مَحْجُورٍ، وَ حَتَّی لَا تَعِیَ بُطُونُنَا إِلَّا مَا أَحْلَلْتَ، وَ لَا تَنْطِقَ أَلْسِنَتُنَا إِلَّا بِمَا مَثَّلْتَ؛ و ما را بر روزه‌اش، با نگهداری اعضا از گناهان و به کار بردنش در آن ماه به آنچه تو را خوشنود می‌سازد، یاری فرما. تا با گوش‌هایمان هیچ لغوی گوش ندهیم، و با چشم‌هایمان به‌سوی هیچ لهوی نشتابیم. و دست‌هایمان را به‌سوی هیچ ممنوعی دراز نکنیم، و با پاهایمان به‌سوی هیچ حرامی نرویم، و شکم‌هایمان جز آنچه تو حلال نموده‌ای در خود جای ندهد، و زبان‌هایمان جز به آنچه تو بیان کرده‌ای، سخن نگوید.

زبان نیاز به معرفی ندارد. یکی از مهم‌ترین اعضای بدن که شاید بتوان ادعا کرد از پرکاربردترین اعضای بدن است زیرا بخش اصلی تعامل و ارتباط با دیگران، از طریق زبان انجام می‌شود. و ازآنجاکه هرقدر نقش و جایگاهی کسی یا چیزی مهم‌تر باشد، آسیب‌هایش هم خطرناک‌تر است، باید بیش از سایر اعضای بدن، مراقب زبان خود باشیم. اگر به فهرست گناهان نگاه دقیقی بیندازیم، می‌بینیم که بخش قابل‌توجهی از گناهان کبیره، توسط زبان انجام می‌شود، غیبت، تهمت، دروغ، تمسخر، فحاشی، سخن‌چینی، شهادت باطل، خودستایی، چاپلوسی، ترویج اعتقادات باطل و گناهان دیگری که همه و همه این نکته را به ما نشان می‌دهد که باید بیش از آنچه فکر می‌کنیم مراقب این عضو کوچک باشیم. همان عضو کوچکی که این جملهٔ حکیمانهٔ معروف را راجع به آن گفته‌اند: «اللِسان جِرمه صغیر و جُرمه کبیر؛ » زبان، اندازه‌اش کوچک است، اما گناهانش بزرگ».

جا دارد چند حدیث از معصومین پیرامون زبان بخوانیم: «جَاءَ رَجُلٌ إِلَی النَّبِیِّ ص فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِی فَقَالَ احْفَظْ لِسَانَکَ قَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِی قَالَ احْفَظْ لِسَانَکَ قَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْصِنِی قَالَ احْفَظْ لِسَانَکَ وَیْحَکَ وَ هَلْ یَکُبُّ النَّاسَ عَلَی مَنَاخِرِهِمْ فِی النَّارِ إِلَّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِمْ؛» شخصی نزد پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله آمد و عرض کرد: مرا نصیحت کن! ایشان فرمود: زبانت را حفظ کن. دو مرتبه عرض کرد: مرا نصیحت کن! ایشان فرمود: زبانت را حفظ کن. برای بار سوم عرض کرد: مرا نصیحت کن! ایشان فرمود: زبانت را حفظ کن. وای بر تو! آیا مردم به دلیلی جز گناهان زبان، با صورت در آتش جهنم پرتاب می‌شوند؟ همچنین در حدیث دیگر از ایشان نقل شده است: «وَ مَا یَکُبُّ النَّاسَ عَلَی مَنَاخِرِهِمْ فِی النَّارِ إِلَّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِمْ وَ مَنْ أَرَادَ السَّلَامَةَ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ قَیَّدَ لِسَانَهُ بِلِجَامِ الشَّرْعِ فَلَا یُطْلِقُهُ إِلَّا فِیمَا یَنْفَعُهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ.» مردم به دلیلی جز گناهان زبان، با صورت در آتش جهنم پرتاب نمی‌شوند؛ و هر کس سلامت [از هرگونه شر] را در دنیا و آخرت می‌خواهد، باید زبانش را با [محدودیت‌های] شرع محدود کند و او را آزاد نگذارد جز در آن چیزهایی که منفعتی برای دنیا یا آخرت او دارد. و حدیث پایانی این قسمت، بخشی از وصیت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است به فرزند خود، پیرامون زبان و کلام: « وَ مَا خَلقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ شَیْئاً أَحْسَنَ مِنَ الْکَلَامِ وَ لَا أَقْبَحَ مِنْهُ بِالْکَلَامِ‏ ابْیَضَّتِ الْوُجُوهُ وَ بِالْکَلَامِ اسْوَدَّتِ الْوُجُوهُ وَ اعْلَمْ أَنَّ الْکَلَامَ فِی وَثَاقِکَ مَا لَمْ تَتَکَلَّمْ بِهِ فَإِذَا تَکَلَّمْتَ بِهِ صِرْتَ فِی وَثَاقِهِ فَاخْزُنْ لِسَانَکَ کَمَا تَخْزُنُ ذَهَبَکَ وَ وَرِقَکَ فَإِنَّ اللِّسَانَ کَلْبٌ عَقُورٌ فَإِنْ أَنْتَ خَلَّیْتَهُ عَقَرَ وَ رُبَّ کَلِمَةٍ سَلَبَتْ نِعْمَةً مَنْ سَیَّبَ عِذَارَهُ قَادَهُ إِلَى کُلِّ کَرِیهَةٍ وَ فَضِیحَةٍ ثُمَّ لَمْ یَخْلُصْ مِنْ دَهْرِهِ إِلَّا عَلَى مَقْتٍ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ذَمٍّ مِنَ النَّاس‏؛» و خداوند عزوجل چیزی را نیافریده است که زیباتر از کلام و زشت‌تر از آن باشد، گروهی به‌وسیله کلام روسفید شده‌اند، و گروهی به‌وسیله کلام روسیاه گشته‌اند. و بدان که کلام تا زمانی که آن را به زبان نیاورده باشی در بند تو است، ولی چون آن را به زبان بیاوری، تو در بند آن گرفتاری، پس زبانت را در خزانه دهان نگه‌دار، همچنان که زر و سیم خود را در خزانه نگه می‌داری، زیرا زبان سگی درنده است، که اگر آن را به حال خود وا بگذاری می‌درد، و بسا یک کلمه که نعمتی را سلب کرده است. کسی که عنان آن را رها کند او را به‌سوی هر امر ناپسند و رسوا سوق می‌دهد، و آنگاه از دوران زندگانی خود جز خشم شدیدی از جانب خدا و نکوهشی از جانب مردم به دست نمی‌آورد. با حفظ این مقدمه، فراز بعدی خطبه شعبانیه پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله را بخوانیم: «وَ احْفَظُوا أَلْسِنَتَکُمْ؛» و [در این ماه] زبان‌های خود را [ازآنچه نباید گفت] حفظ کنید. البته ناگفته واضح است که منظور حضرت این نیست که فقط در این ماه زبان خود را حفظ کنید، بلکه منظور، تأکید ویژه بر حفظ زبان در این ماه مبارک است