تقدیم به تو💙

فکر کنم تنها کسی که ناراحته کنکورش عقب افتاده من باشم.

من نتونستم فرق بین مهربونی و احمق بودن و بفهمم ؛ پس همیشه احمق بودن انتخابم بوده. من بخاطر یه سری احساساتِ مزخرفم به هرکس و ناکسی کمک کردم، دوای دردشون شدم، نشستم شدم مرهم برای تک‌تک غمآی اون افراد، ناممکن و ممکن کردم براشون که فقط حال دلشون خوب شه. ولی به این دقت نکردم که دارم چه بلایی سر خودم و زندگیم میارم. وقتی تمام مشکلات اون آدما حل میشد این من بودم که طرد میشدم و تنها، خودمو کرده بودم یه غم‌خوار که بعد بلعیدن غم های متفاوت بی‌مصرف و تنها میشدم. اثرات این بی‌عقلی هام الان تو زندگیم موج میزنه، الان دارم بابتشون له میشم زیر حرفای ارزشمندترین افراد زندگیم. حق میدم بهشون که درباره‌م بد فکر کنن یا تهمت بزنن چون خودم این بلارو سر خودم آوردم و تنها چیزی که میتونم به عنوان دلداری به خودم ارائه بدم اینه که" خودم کردم که لعنت بر خودم باد ".

روز به روز بیشتر دارم از ربکا متنفر میشم منی که اینهمه دوسش داشتم🙏🏻.

استاکر بودن پز نیست، سبک زندگیمه.

برای واقعی فهمیدم که هیچ بمب و موشکی نمیتونه منو از خواب بیدار کنه حتی اگه اون موشک صاف بیفته وسط خونمون🙏🏻.

مرا ببوس ای جنگو کش نده تموم تنم زخم هدیه‌ی این کشوره.

🤍

آدما دقیقا همونکاریو میکنن که تو دلت نمیاد باهاشون انجام بدی.

جزئیات/*

چقدر بی لیاقتم که دو شب محرمو از دست دادم، منی که سرم میرفت هیئت رفتنم نمیرفت..