من امروز یه فکت جالب درمورد خودم فهمیدم.
من وقتی ناراحتم گریه نمیکنم، بلکه وقتی تحت فشار روانیم گریه میکنم.
بحمدلله هیچ دورهای توی زندگیم، خوابم رو فدای درسم نکردم. یاد ندارم بیدار مونده باشم درس بخونم. در نتیجه، شببخیر.
“𝐀𝐅𝐑𝐀¦اَفراء“
اون لبخندی که داری باهاش چت میکنی میشینه رو صورتت:)
اُسکار قشنگترین حالت روحی، حسی، فیزیکی هم میرسه به:
من برا همه حسود نیستم، فقط برای تعداد کمی از آدمای زندگیم که دوسشون دارم حسودی میکنم:)
شما که او را ندیدهاید
چشمهایش
چشمهایش
چشمهایش...
باور کنید من هم سیر ندیدمش!
چشمهایش نگذاشتند.
- محمدجنت امانی | شعر