آدما از خود شکستخوردن نمیترسن. بلکه از قضاوت شدن بعد از شکست خوردن میترسن.
میدونی من فکر میکنم
اونایی که بیشتر رنج کشیدن
بیشتر مراقب آدمای دورشونن
وقتی بحثی میشه خودشونو جای
طرف مقابل هم میذارن، درکشون بیشتره
آغوش دارن، امنترن و در عین حال تنهاتر !
“𝐀𝐅𝐑𝐀¦اَفراء“
حالم بهم میخوره از این همه احساساتی بودنم.
احساساتی بودن من را ببخشید؛ من در رویاهای بینهایت کوچک و جاودانه زندگی میکنم :))