من به سندرم «بیش از حد فکر و خیال کردن به کوچکترین مشکلات» مبتلام.

درس خوندن فقط وقتی که جزوه تموم میشه،برمیگردی صفحه اول میبینی هیچی یادت نیست.

‏بسوزد اضطراب سوخت جگرم. همه در حال پیشرفت و من مشغول پوست لب کندنم.

بله بنده یک فرد درونگرام، میتونم بشینم چندین دقیقه در رابطه با یک موضوع فکر کنم و تایپ کنم ، آخرش هم با خودم بگم چه نیازیه به این همه پرحرفی؟ و بعد همه رو پاک کنم ، و تو چند تا کلمه حرفامو خلاصه کنم...

کاش پشه‌ها قندو حذف کنن و دیگه منو نیش نزنن.

نه ، من گریه نمیکنم.((((:

بسوزد امتحان که سوخت جگرم همه چند دور خوندنو من صفحه اولم .

تا یه پله ترقی رو میری بالا، انقد باید به دوست و رفیق و آشنا شیرینی بدی که دوباره همون پله رو دوباره میری پایین.

اگه تو ام تو بچگی به زور میرفتی تو اتاقت و الان به زور میای بیرون سلام❤️

بر باعثُ بانی‌ش لعنت .!

حسودی کردم؟ ‎yes          yes          yesyes ‎yesyes    yes      yes         yes ‎yes  yes  yes     yes           yes ‎yes    yesyes     yes           yes ‎yes       yesye      yes        yes ‎yes          yes           yesyes