من هیچوقت دوستِ دوستام نبودم. هیچوقت اولویتِ اولویتام نبودم. هیچوقت بهترینِ کسی نبودم. هیچوقت اونی که دلتنگش میشن نبودم. هیچوقت مطلوب و مُراد کسی نبودم. هیچوقت کسی که نگرانش میشن نبودم. هیچوقت درک شده و فهمیده شده نبودم. هیچوقت به اندازه کافی خوب نبودم. هیچوقت آدمی اجتماعی با دوستهای زیاد نبودم. هیچوقت اونیکه جاشخالیه و نبودش حس میشه نبودم. تا به حال برای کسی بَس نبودم و بله عزیزم، من هیچوقت آدم کافی داستان نبودم.
یبار نشد موهام جلوی آدمی که برام مهمه درست فرم بگیره ولی بهجاش ساعت ۱۲ شب تو آینهی دستشویی شبیه فرانسویهام.