من هیچوقت دوستِ دوستام نبودم. هیچوقت اولویتِ اولویتام نبودم. هیچوقت بهترینِ کسی نبودم. هیچوقت اونی که دلتنگش میشن نبودم. هیچوقت مطلوب و مُراد کسی نبودم. هیچوقت کسی که نگرانش میشن نبودم. هیچوقت درک شده و فهمیده شده نبودم. هیچوقت به اندازه کافی خوب نبودم. هیچوقت آدمی اجتماعی با دوستهای زیاد نبودم. هیچوقت اونیکه جاشخالیه و نبودش حس میشه نبودم. تا به حال برای کسی بَس نبودم و بله عزیزم، من هیچوقت آدم کافی داستان نبودم.
یبار نشد موهام جلوی آدمی که برام مهمه درست فرم بگیره ولی بهجاش ساعت ۱۲ شب تو آینهی دستشویی شبیه فرانسویهام.
ولی من میدونم یه روزی میرسه منو رفیقم دوربینامون رو میگیریم دستمون میریم تو شهر از مردم عکس میگیریم( :
[ از اینایی که نشستن دست فروشی میکنن ]