وقتی بهت پیام میدم ینی دلتنگتم
ولی وقتی بهت پیام نمیدم ینی منتظرم ت دلت برا
من تنگ شه.
مىدونى؛ دو جور دلشكن داريم: دلشكنى كه مىدونه داره دل مىشكنه، دلشكنى كه نمىدونه داره دل مىشكنه. مىدونى؛ من شخصن اولى رو ترجيح مىدم. كسى كه مىدونه، يه ضربه مىزنه، مىشكنه و خلاص. ولى كسى كه نمىدونه - كه آخ از كسى كه نمىدونه - يه بار مىزنه تَرَك برمىداره، يه بار مىزنه لبپر مىكنه، يه بار مىزنه پايين مىريزه... و وقتى داره رو خردهريزههاى دلت مىرقصه و پا مىكوبه، هنوزم نمىدونه!
ما زادهی زخمهامان بودیم، زادهی دردها...
ما زادهی روزهایی بودیم که زمانه، ساز به ساز، ناکوک بود و ما زخم به زخم اندوه را با خوندل، مرهم میگذاشتیم.
ما زادهی تمام ناملایمتیهای روزگار بودیم و اگر امروز به ادراک عمیقی دست یافتهایم، بهخاطر تمام تجربههای سهمگینیست که آنها را به جان و به استخوان زیستهایم.
یادته!؟
اون شبی رو میگم که فک میکردی رسیدی به تهش؛
همون شبی که تا صبح اشک ریختی...
اون شب گذشت و بازم به زندگیت ادامه دادی.
بازم اشتباه کردی و بازم با موقعیتهای جدید رو به رو شدی، اما هربار قوی تر از قبل!
میخوام بگم هر سختی، هرچقدرم تلخ باشه بلاخره میگذره و تو از پسش برمیای :)!.
نوشته بود:
دوست داشتن آدما فقط از توجه شون
پیداست زیاد دنبال کلماتشون نباشید
و چقدر قشنگ گفت این جمله..