کانال زدن هم یکی از اون راهایی بود که امتحان کردم و بعد از مدتی برگشتم و دیدم اوکی، it's not gonna work!

همش خبر میدن مرز مهران رو باز کردن و بدون ویزا راه میدن ولی الان یه کلی آدم آواره لب مرز گیر کردن و نمیزارن رد شن... ولی تر واقعاً راضی بودم جای اون آدمای آواره ی لب مرز باشم......

وای نه من واقعاً نمیتونم خیلی بی انصافیه اهه....

یکی بیاد منو همونجا ها ول کنه من خودم راهم رو پیدا می‌کنم

آه‌هههه واقعاً این یه هفته هوای ایران رو بر نمیتابم ....

بعد قضیه اینه که هر چقدر می‌ری بدتر می‌شه ینی هر کی بیشتر می‌ره دل‌تنگیش بیشتر میشه و هی بیشتر می‌شه و این بیشتر شدن تمومی نداره... همش بی‌قراری که بری .... و تو این تایم از همیشه بیشتر...

حالا از همه چی چرت تر این که ارزشیابی اساتید رو ترم پیش انجام ندادم و تا همین لحظه کلی بدبختی کشیدم سرش😐 و الانم هنوز که هنوزه ثبت نام نشدم در نتیجه‌ اجالتاً نمی‌تونم کلاسا رو شرکت کنم😐 که خب اهمیتی نداره واقعاً

همچین وضعیتی

دیشب داشتم فکر می‌کردم واقعاً تو قرنطینه دارم آسیب می‌بینم

بعد دم خونه مون مردا داشتن موکب می‌زدن واسه اربعین و اینا و دیدم چقد دلم می‌خواس برم تو خیابون کمکشون کنم ولی نمی‌شد و خب رگ فمینیستیم دیشب واقعاً فعال شده بود و از همه چی داشتم می‌نالیدم-_-

از لحاظ روحیاتم و اینا اگه پسر می‌شدم قطعاً خیلی تباه می‌شدم😂 ولی خب آنسلی گاهی دلم میخواد برای مدتی پسر باشم. صرفاً به خاطر شرایطی که میتونستم داشته باشم

و خب متنفرم از اینکه درمورد یه چیزی بنالم که همه خیلی وقته باهاش مشکل دارن و ازش می‌نالن (زیادی اسکلم فک میکنم مشکلاتم هم باید مختص خودم باشن ولا غیر -_-) ولییییی این مسئله واقعاً اذیتم می‌کنه