نیاز به کشف آدمای جدید*

دور از ذهن به نظر میاد ولی منظورم از این مدت، این هیجده نوزده ساله!

اینکه کسی حضورت رو حس نکنه ناراحت کننده س ولی اینکه کسی نبودت رو حس نکنه ترسناک تر به نظر میاد!

حالا حواسم نبوده اون یکی مدلش رو خوردم که خواب آوره-_- خو الان نمیتونم بخوابمممم کععع احساساتم هم متوقف شدن به خاطرش بگو چرا انقد خنثی و پوکر ام از من بعید بود

واقعاً احساساتم رو ترن آف کرده بالکل

حتی حافظه م هم کار نمیکنه

اجسام از دستم میوفتن از شدت خواب😂

خب حالا هرچی

یه چی میخواستم بگم که واقعاً یادم نمیاد

[*حرص خوردن از جذب شدن بی قید و شرط به intj ها]

خیلی I ‍ه خب نمیتونمش

آدم به طور کلی در نود و پنج درصد اوقات واقف به وجود داشتن خودشه ولی دقت کردین یه وقتایی آدم انقد خماره ( حالا یا از خستگی یا از شدت یه احساس خاص یا هرچی) که واقعاً واقعاً حس میکنه حتی واقف به موجودیت خودش هم نیست. به معنای واقعی کلمه غافل از همه چی... باید فکر کنه و لحظه‌ای تأمل کنه و بعد بفهمه تو بُعدی یا ابعاد خاصی «وجود» داره خیلی جالبه خیلی