آدم به طور کلی در نود و پنج درصد اوقات واقف به وجود داشتن خودشه ولی دقت کردین یه وقتایی آدم انقد خماره ( حالا یا از خستگی یا از شدت یه احساس خاص یا هرچی) که واقعاً واقعاً حس میکنه حتی واقف به موجودیت خودش هم نیست. به معنای واقعی کلمه غافل از همه چی... باید فکر کنه و لحظه‌ای تأمل کنه و بعد بفهمه تو بُعدی یا ابعاد خاصی «وجود» داره خیلی جالبه خیلی

نمیتونم

این حجم از بی حسی و بی احساسی رو نمیتونم

امروز واقعاً بی حس بودم بیشترش به خاطر اون قرص کوفتی

بد تر از اون بی احساس

به من نیومده این چیزا بی تفاوت بودن و پوکر بودن و اینا نیومده به من

بیشعورا چرا انقد سریال هاشون رو اعتیاد آور میسازن خو ما درس و دانشگاه داریم عیح

دیگه واقعاااا کراش جدی رو intj ها

واقعاً intj میخوام 🗣

ترم پیش کلاسام از یکشنبه شروع میشد واقعاً خوب بود با آرامش وارد هفته میشدم

بدیِ سریال اینه که یا همش داری تماشا میکنی یا اگه تماشا نمیکنی همش تو فکرشی و کل روزت تباه میشه بدین شیوه:/

بعنوان ای ان اف پی اینو درک میکنم که چطور ممکنه جذب آی ان تی جی شم ولی هر چی فک میکنم نمیفهمم آی ان تی جی ها جذب چی ای ان اف پی ها میشن😂 باید از نظرشون یه شوخی بیاد😂