الان با این هوا کاملا رو اون مودم که «روزهای گذشته بر نمیگرده، میخوام از لحظه هام لذت ببرمممممم» 😂

راست میگه حقش نیس پاییز انقد زود بگذره😕

واسه همدردی با دانش آموزا باید بگم هنوز که هنوزه کتابای این ترم رو نخریدم🙂😂

رابطه ی enfp با estp هم چیز جالبی میشه ولی ایده آل نیس اصلا نیس

هرچند در نهایت تایپ تو روابط اونقدرا تعیین کننده نیس در حالت کلی و اولیه میگم

هر سریال یا فیلم درواقع دروازه ایه به یه دنیای جدید و بزرگ که تو فقط میتونی بخشی از اون دنیا رو تماشا کنی و وقتی تموم میشه هنوز حریصی که جاهای بیشتری از اون دنیا رو دید بزنی. از این لحاظ امکان تماشای پشت صحنه فیلم ها واقعا یه امکان فوق‌العاده س به نظرم. (خب به جز اینکه تو پشت صحنه همه شخصیت های غم انگیز دارن با خیال راحت هرهر میخندن و ذهنت رو مشوش می‌کنن😐😂)

هیچی بدتر از بیدار شدن از خواب با سردرد نیس

[حس اینکه دیگه اینجا رو دوس ندارم*]

ای بابا

شاید بهتره مدتی به سکوت پناه ببرم لایک آلویز..

بعد از اینکه بارها و بارها آدمایی که روزی بهشون نزدیک بودی [یا دست کم احساس نزدیکی می‌کردی] رو از دست می‌دی، می‌رسی به جایی که با رفتن یکی دیگه تنها واکنش مغزت اینه: «چی بگم دیگه، میدونی رابطه‌ها هم به پایان می‌رسن، آدم ها روزی میان و روزی می‌رن... راستی ناهار چی داریم!» [و راستش اینه که تلاش نکردن برای نگه داشتن اون آدم، کمی غمگینت می‌کنه، اما فقط کمی..]

بدتون میاد آدما بهتون توجه نشون بدن؟ خب واقعاً خوش به حالتون چون دفع کردن آدما هزار بار آسون تر از جذب کردنشونه!