من همیشه سد اندینگ رو بیشتر دوست دارم بدون علی الخصوص

یه دفعه در یک لحظه از لحظه های تکراریِ زندگی چشم باز می‌کنی و می‌بینی اون چیزی که برات خیلی اهمیت داشته دیگه ذره ای مهم نیست

حالت تهوع روحی*

احساس یهوییِ جدا ماندگی و بی‌ملجأی که از ناکجا آباد پیداش می‌شه، در کسری از ثانیه رو سرت آوار می‌شه و سینه‌ت رو سنگین می‌کنه*

«دردِ وجود داشتن»!

«دردِ دونستنِ حقیقت»!

باور کنید یا نه مدرسه ایده آل ترین بستر واسه ارتباط سالم و رضایت بخش برقرار کردن با اجتماع بود که ظاهراً اونم تموم شد

هر یک روز که به موعد قرار با کسی نزدیک می‌شم=هزاربار بیشتر شدن انگیزه ی کنسل کردنش🤝

تو بگو روال ترین بیرون رفتن با آشنا ترین فرد باز یه روز قبل همش به خودم می‌گم «می‌خوای اصن نرو ها؟»

میان این همه ناخوانده کفش های تو نیست ..

دارم کم کم به این نتیجه میرسم منشأ همه‌ی مشکلات جسمی‌م روحم ـه

یه کاری نکنین آدما بخوان به هر قیمتی فقط از پیشتون برن... یه کاری نکنین حاضر شن هرجایی باشن جز پیش شما... آدما رو از خودتون نرونید کاری نکنید معیار تصمیماتشون این بشه که دیگه با شما نباشن آدما رو از خودتون فراری نکنید.. حالا که گذشته و حال‌شون رو تصاحب کردید دست کم آینده‌شون رو خراب نکنین!