خب من برونگرا ام ولی اساساً آدم ابرازگری نیستم به هیچ وجه در حد خفگی احساسات و افکارم رو تو خودم نگه میدارم و شاید فقط پنج درصدش رو بروز میدم

چه توقعی داری وقتی این‌همه غم تو سینه‌م گیر کرده، غذا از گلوم پایین بره!

دوباره احساس غریبگی با هرآنچه اطرافمه

https://eitaa.com/monib_313/4685 درسته ما داستان قشنگی داشتیم، اما پایان قشنگی نداشتیم، و همین برای فراموش کردنت کافیه..!

آره بزار بگم اینجا رو پرایوت نکردم چون همیشه رگه هایی از امید تو «ندونستن» و درست ترش تو «احتمالات» وجود داره! چون حالا امید عجیب و مضحکی دارم که روزی معجزه وار به این گوشه ی خاک گرفته و خاکستری از دنیا سری بزنی! که یکی از این اعداد بی معنی و ناشناسی که زیر هر پیام هست مال تو باشه! که هنوز به نحوی _هر چه که هست_ به هم مربوط باشیم!

با تو هستم با تو؛ غبار عجیب و مبهمی که فضای ذهنم رو پر کردی حتی نمیدونم کی هستی! اما دلخواهی! تو به شدت دلخواهی دوم شخص مفردِ مجهول!

دل تنگم دل تنگم... من از سفر نمی هراسم هیچ....

از زندگی از این همه تکرار بیزارم!

جایی میخواستم تا آرام بگیرم...

ملامتم نکن. من کسی رو نداشتم گمونم هیچ وقت در زندگیم واقعاً کسی رو نداشتم.

دقت کردین این آدمای همیشه مثبت چقدرر زدنی ان یعنی واقعاً حس می‌کنم زدن شون میتونه لذت عظیمی رو بهم بده