آدمیزاد
است دیگر؛
دوست دارد دق کند!
گاه گاهی گوشه ای بنشیند و هقهق کند..
بعد از این بگذار قلب بیقراری بشکند
گل نمیروید چه غم گر شاخساری بشکند
باید این آیینه را برق نگاهی میشکست
پیش از آن ساعت که از بار غباری بشکند