من واقعاً وقتی رو حالت تعادل نیستم توی جمع بودن برام یه عذاب عظیـــمه
نمیتونم تحمل کنم
جاییرم ندارم برم بیرون از جمع
تو پیام های ذخیره شدهم یه سری کانال دارم که تقریباً هر روز میرم چک میکنم پیامای جدیدشون رو ولی حاضر نیستم عضو بشم.
چرا خب؟
چطور تحمل میکنم؟
هر روز با تو صحبت میکنم،
من آخرین جمله را میگویم،
مکالمهمان تمام میشود
و بعد ناگهان فکر میکنم چه میشود اگر همین الان برای همیشه از دستت بدهم؟
زیستن با این ترس همیشگی پر طاقتم کرده است!