تو پیام های ذخیره شدهم یه سری کانال دارم که تقریباً هر روز میرم چک میکنم پیامای جدیدشون رو ولی حاضر نیستم عضو بشم.
چرا خب؟
چطور تحمل میکنم؟
هر روز با تو صحبت میکنم،
من آخرین جمله را میگویم،
مکالمهمان تمام میشود
و بعد ناگهان فکر میکنم چه میشود اگر همین الان برای همیشه از دستت بدهم؟
زیستن با این ترس همیشگی پر طاقتم کرده است!
اصن مهمترین دستاورد من از فلسفه خوندن تا به حال این بوده که فهمیدم «هیچ چیز نمیدونم»
کاش راه دیگه ای به جز ارتباط برقرار کردن با دیگران برای رسیدن به یک زندگی آرامش بخش وجود داشت تا با کمال میل انتخابش میکردم