هیچ چیز واقعی به نظر نمیاد

maybe i see him in my dreams maybe when I die

این جهان اشک منو درمیاره #غزه

«Still here I carry my old delicious burdens, I carry them with me wherever I go, I swear it is impossible for me to get rid of them, I am fill’d with them, and I will fill them in return!»

I feel detached from the whole world, Where should I go?

زندگی ما را به کجا می‌برد؟

مرا به خاطرِ دلِ شکسته ام ببخش...

من واقعا دل‌شکسته ام. میترسم تو هم به من نزدیک بشی و سیاهی وجودم کدرت کنه! این زندگی آروم و خاکستریه. میتونم دوستش داشته باشم. اما نمیتونم اون رو با تو سهیم بشم! نگاه کن تیکه های وجود من خورد شده! نمیتونم به کسی نزدیک بشم و زخمیش کنم...

دوست دارم برای همیشه از زندگی دل بکنم و برم منو ببخش امید! ببخش که تنهات می‌زارم. وقتی بزرگ‌تر شدی میفهمی چرا اینکار رو کردم. تو تنها تابش امیدوارانه در زندگی من بودی حالا مجبورم که ترکت کنم! از من متنفر نشو...

من نمیدونم چرا نیمه شبا تا مرز ناامیدی از زندگی میرم صبح دوباره ریکاوری میشم و کاملا خوش‌بینانه به زندگی کردن ادامه میدم!

در این حد که الان دوست دارم در یک اقدام کاملا خودآزارانه برم «شبی که ماه کامل شد» ببینم وحشت، غم، انزجار و بی‌کسی رو در آن واحد احساس کنم

با آینده تحصیلیم هم نمیدانم چکار باید بکنم