وقتی اینارو میبینم یاد الدا میفتم

_

اگر به گذشته بر می گشتم؟ چیزی را تغییر نمی دادم، می ترسیدم اصلاح یک اشتباه کوچک، دستآورد بزرگی در اکنون یا آینده را از من بگیرد. اگر به گذشته بر می گشتم، هیچ کاری نمی کردم، فقط نگاه می کردم و از تماشای پازل به هم ریخته ای که با رنج و آزمون و خطای بسیار و آرام آرام کنار هم چیده می شد، لذت می بردم. اگر به گذشته ام بر می گشتم کاری نمی کردم، چیزی را عوض نمی کردم، ولی محال بود کودکی ام را ببینم و در آغوشش نگیرم و در گوشش نگویم: «سختی های بسیاری در پیش داری زیبای کوچک. شیطنت کن و در آغوش بزرگترها پناه بگیر. زمان هایی از راه می رسد که در نبردهای نابرابر بسیاری قرار می گیری و فراتر از سن و توان و آستانه ی تحملت مورد اصابت ناملایمتی و اندوه قرار خواهی گرفت، و تنها خواهی بود، بسیار تنها. اما جسور باش و مقاوم باش و ادامه بده، من به سادگی توأم با ذکاوت تو افتخار می کنم و مدیون دست های کوچک توام همیشه.» اگر به گذشته بر می گشتم، با اشک، پیشانیِ معصوم کودکی ام را می بوسیدم، موهاش را با گریه می بافتم، دست های کوچکش را با گریه می فشردم و با رنجی عظیم، بر می گشتم.

فقط ۴ تا؟ عالیه

عی‌جان(:🥲🤍

از مدرسه متنفرم و نمیخوام هیچ وقت شروع بشه در عین حال بیصبرانه منتظرم شروع بشه✔️

من:

_

شهر ساحلی عجیبی بود بیشتر نجیب زاده ها آنجا زندگی میکردند برایم سوال بود چرا یک قتل در چنین شهری اتفاق افتاده است آقای هارپر میگفت انسان های اشرافزاده هم دست به کار هی کثیفی میزنند این جمله اش مرا می‌ترساند اما دوست داشتم تا آخر سفر همراهش باشم و قاتل را ببینم #شاید_یک_داستان_باشد

_