يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ای اهل ایمان! مراقبِ [ایمان و ارزش های معنویِ] خود باشید؛ اگر شما هدایت یافتید، گمراهی کسی که گمراه شده به شما زیانی نمی رساند. بازگشت همه شما به سوی خداست؛ پس شما را از آنچه انجام می دادید، آگاه خواهد کرد. آیه‌ی ۱۰۵ سوره‌ی مائده از جزء ۷ این آیه داره از مقاومت فرهنگی صحبت می‌کنه. خطاب به تمام مومنان می‌گه شما در وهله‌ی اول مسوول هدایت خودتون هستید و باید حواستون به خودتون، ایمانتون و اعتقاداتتون باشه. اگر شما محکم بودید، حتی اگر تمام مردم گمراه شدند، ضرری به ایمان شما نمی‌زنه. قطعا با افرادی مواجهه شدید که بی‌حجاب شدنشون، بی نمازی‌شون و هزار گناه خودشون رو به رفتار غلط فلان آخوند و مداح و...ربط می‌دن و می‌گن فلانی اون رفتار رو با من کرد و من حجاب رو گذاشتم کنار، از نماز بدم اومد، دیگه مسجد نرفتم و قس علی هذا. این آیه به صراحت دست رد می‌زنه به این توجیهات و عذرها و می‌گه شما دین خودت رو نگه دار چکار به بقیه داری، اگر ایمان تو قوی باشه کارهای غلط دیگران نمی‌تونه خللی در هدایت تو به وجود بیاره و در اصل یکی از پیام‌هایی که در بطن این آیه نهفته اینه که افرادی که گمراهی خودشون رو به کردار غلط بقیه ربط می‌دن، خودشون در گمراهی هستند و به عبارتی کرم درخت از خود درخته. من همیشه در جواب چنین استدلال‌هایی که می‌گن به خاطر عمل بد فلانی من دیگه مسجد نمی‌رم ، می‌گم مولا علی علیه‌السلام مسجد می‌رفت، عمر هم مسجد می‌رفت، شما چرا عمر رو می‌بینی و مولا علی علیه‌السلام رو نمی‌بینی. تو سعی کن علی‌وار عمل کنی و طوری زندگی کن که زینت برای دین باشی. پیام دیگه‌ای که می‌شه از این آیه دریافت کرد اینه که در عصر و زمانی که شهوات و گناهان از در و دیوار می‌باره و شرایط اجتماعی دعوت به شر می‌کنن ، مومنان باید بیشتر روی خودشون کار کنند، مبانی‌شون رو مرتب بازخوانی کنند، توسلاتشون رو بیشتر کنند تا در برابر هجوم شیاطین جن و انس کم نیارند. امروز روایتی خوندم که هجوم شیاطین به مومنان از هجوم زنبورها به گوشت بیشتره. پس باید گاردمون رو محکم‌تر ببندیم و گناه خودمون رو گردن لغزش و گمراهی دیگران نندازیم. اگر روزی فکر کنیم ما دیگه هدایت شده‌ایم و نیازی به مطالعه و توسل و دعا نداریم همون روز، روز سقوطمونه. اینم فرمایش حضرت آقا که مرتبط با همین آیه است :«پیام شهیدان این است که تسلیم وسوسه‌ی غنیمت نشوید. پیام آنها به من و شما و همه‌ی کسانی که به این خون‌های به ناحق ریخته‌ی مطهّر احترام می‌گذارند، همین است. شما نگاه نکن که یک نفر تخلّف می‌کند و سراغ جمع کردن غنیمت رفته است. «لا یضرّکم من ضلّ اذ اهتدیتم». شما چه کار داری که دیگری گمراه شد؟ شما خودت را نگهدار و حفظ کن. دستور اسلام و پیام خون شهید، این است» #هر_روز_یک_آیه @aghletarif

«دبیر قرآن دوم دبستانم در همه‌ی بارهایی که سراغ خواندن قرآن نرفته‌ام شریک است او با همکاری معلم عربي عبوس و وحشتناک راهنمایی‌ام تیم کاملی بودند برای آنکه من دست نوجوانی‌ام را بگیرم و تا همین ۲۳ سالگی بیخیال خواندن آیات به عربی شوم! فقط این نبود زهر تلخی و ترسشان آنقدر بود که منی که و خانواده‌ام برخلاف اکثر والدین آن زمان دلشان دختر دکتر مهندس و معلم نمی‌خواست و از قبل از مدرسه حافظ و مثنوی برایش خوانده بودند تا از بر شود خط پررنگی دور انتخاب علوم انسانی به عنوان رشته‌ی دبیرستان بکشم» این مطلب بخشی از متنی است که یکی از بلاگرهای اینستاگرام منتشر کرده و علت تنفرش از زبان عربی را به معلم عربی دبیرستانش ربط داده تا جایی‌که باعث شده تا سنین جوانی قرآن را فقط به فارسی بخونه. این منطق که ما مسوولیت تصمیمات درست و غلطمون رو به گردن دیگران بندازیم و یا علت تنفرمون از دین و قرآن رو به رفتار فلان چادری و بهمان روحانی ربط بدیم را قطعا زیاد شنیدید. متن این بلاگر شاید نهایت درسی که بتونه به من مخاطب بده این باشه که مراقب رفتارم باشم چون خداوند فرموده:«يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ پسرکم ! اگر عمل هموزن دانه خردلی و در درون سنگي يا در آسمان‌ها یا در دل زمین باشد، خدا آن را [ در قیامت برای حسابرسي ] می‌آورد؛ یقیناً خدا لطیف و آگاه است.(لقمان/١٦) یعنی ریزترین عمل من در ترازوی حساب قرار می‌گیره و من باید مراقب تأثیر عملم باشم. اما این دست متن‌ها یک پیام فرامتن داره که به ناخودآگاه مخاطب منتقل می‌کنه و خطرناکه. اینکه من مسوول تصمیماتم نیستم و محیط و خانواده هستند که مسوول تمام اتفاقات بد زندگی من هستند. که چنین تصوری بر خلاف منطق قرآنه:«وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ هیچ کس بار دیگری را برنخواهد داشت و اگر کسی بخواهد مسئولیت کارش را به شانه‌ی دیگری بیندازد ولو آن دیگری از نزدیکانش باشد این اتفاق نخواهد افتاد. (فاطر/۱۸)» و نکته‌ی دیگه اینکه چرا کمتر می‌شنویم که مثلا کسی با یه معلم بد از زبان انگلیسی متنفر شده باشه؟ چرا با یه خطای پزشکی از کل پزشکان متنفر نشده؟ چرا همیشه قهرمون با دین و قرآن رو به گردن دو تا آدم نادون میندازیم؟ چرا سوزن ما در دین همیشه روی دو تا آدم قناص گیره می‌کنه؟ چرا در اینجا مثل زنبور دنبال شهد گلها نیستیم و مثل مگس عمل می‌کنیم ؟ من همیشه وقتی یکی می‌گه به خاطر فلان آدم مسجدی که بد عمل کرده دیگه مسجد نمی‌رم می‌گم ببین هم عمر مسجد می‌رفت و هم مولا على عليه السلام چرا ما فقط عمر رو می‌بینیم اینها سوالاتیه که باید از خودمون بپرسیم. بیاید این ماه رمضانی با خودمون عهد کنیم تا حساب اسلام و مسلمون رو از هم سوا کنیم و این رو به بچه‌ها و اطرافیانمون هم یاد بدیم. دین رو درست بشناسیم و خودمون بشیم یک مسلمون درست و درمون که مبلغ دین باشیم و زینت اهل بيت عليهم السلام. کاش یاد بگیریم که وقتی از رفتار يکي زده شدیم به سمت بهتر کردن خودمون قدم برداریم نه قهر با دین و قرآن. @aghletarif

این متن هم بی‌ارتباط با آیه‌ی بالا نیست

امروز، روز وفات حضرت خدیجه سلام الله علیها «ام المؤمنین» است، این چند برگ استوری تقدیم به روح بلند این بانوی باکرامت @aghletarif

خرج حسینی شدن ما را خدیجه داد. @aghletarif

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً ۚ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ آیا گمان کرده اید که شما را به خود واگذارند [و به بوته آزمایش نیازمایند] در حالی که هنوز کسانی از شما را که جهاد کردند و غیر خدا و پیامبرش و مؤمنان را محرم اسرار خود نگرفتند، از دیگران معلوم و مشخص نکرده است [یقیناً باید آزمایش شوید تا مؤمن از غیر مؤمن معلوم و مشخص شود]؛ و خدا به آنچه انجام می دهید، آگاه است. آیه‌ی ۱۶ سوره‌ی توبه، جزء ۱۰ این آیات داره از سنت تمحیص و خالص‌سازی صحبت می‌کنه که خداوند از طریق آزمایشات سخت دست به غربال می‌زنه و مجاهدان رو از صف کسانی‌که ادعای ایمان دارند جدا می‌کنه. اینقدر غربال می‌کنه تا سره از ناسره جدا بشه و گندم‌های پوک از گندم‌های مرغوب جدا بشن. مطلبی که از این آیه قابل برداشته اینه که رمز عبور باسربلندی از امتحانات، در انتخاب ولیجه است اینکه چه کسانی رو ما به عنوان ولیجه انتخاب کنیم. اما ولیجه چه معنایی داره؟ در کتاب التحقیق ولیجه اینگونه معنا شده :«يراد منها ما يكون نافذا في قلوبهم و مؤثّرا في أفكارهم و ملقّنا فيهم خلاف قول اللّه و رسوله.» ولیجه یعنی کسی‌که در قلب فرد نفوذ می‌کنه، بر افکارش تأثیرگذاره و حتی مطالبی رو به فرد تلقین می‌کنه. یعنی یک نفوذ عاطفی و فکری بر فرد داره که بر اثر همین نفوذ، کنش‌ها و رفتارهای فرد رو شکل می‌ده. این آیه می‌گه افرادی که غیر از خدا و رسول و مومنان که همون اهل بیت علیهم‌السلام و شیعیان اونها هستند رو به عنوان ولیجه انتخاب می‌کنند اینها از امتحانات الهی با سربلندی عبور نخواهند کرد. چون تأثیر ولیجه هم بر قلب و دله و هم بر فکر و عمل. ارتباط و نفوذ فکری و روحی هم یک شبه حاصل نمیشه و تدریجی هست. برای همین خیلی مهمه ما با چه کسانی نشست و برخاست داریم. حتی کتاب‌هایی که می‌خونیم، فیلم‌هایی که می‌بینیم، پیج‌ها و کانال‌هایی که دنبال می‌کنیم، تمام اینها در ما اثر مثبت یا منفی به جای می‌گذارند. در نهایت هم یا ما را به ذیل ولایت طاغوت می‌برند یا ولایت الله. یه مثال بزنم، در اغتشاشات ۱۴۰۱، به وضوح می‌شد تأثیر ولیجه‌ها رو در کنش افراد دید. افرادی که بلاگرها و سلبریتی‌ها رو دنبال می‌کردند همین‌ها شدند مهره‌های دست شیطان و بر علیه نظام فعالیت کردند. خلاصه مراقب ولیجه‌هایی که انتخاب می‌کنیم باشیم تا در کوران فتنه‌ها و امتحانات مهر «رفوزه شد» نخوریم ان‌شاءالله. #هر_روز_یک_آیه @aghletarif