«دبیر قرآن دوم دبستانم در همه‌ی بارهایی که سراغ خواندن قرآن نرفته‌ام شریک است او با همکاری معلم عربي عبوس و وحشتناک راهنمایی‌ام تیم کاملی بودند برای آنکه من دست نوجوانی‌ام را بگیرم و تا همین ۲۳ سالگی بیخیال خواندن آیات به عربی شوم! فقط این نبود زهر تلخی و ترسشان آنقدر بود که منی که و خانواده‌ام برخلاف اکثر والدین آن زمان دلشان دختر دکتر مهندس و معلم نمی‌خواست و از قبل از مدرسه حافظ و مثنوی برایش خوانده بودند تا از بر شود خط پررنگی دور انتخاب علوم انسانی به عنوان رشته‌ی دبیرستان بکشم» این مطلب بخشی از متنی است که یکی از بلاگرهای اینستاگرام منتشر کرده و علت تنفرش از زبان عربی را به معلم عربی دبیرستانش ربط داده تا جایی‌که باعث شده تا سنین جوانی قرآن را فقط به فارسی بخونه. این منطق که ما مسوولیت تصمیمات درست و غلطمون رو به گردن دیگران بندازیم و یا علت تنفرمون از دین و قرآن رو به رفتار فلان چادری و بهمان روحانی ربط بدیم را قطعا زیاد شنیدید. متن این بلاگر شاید نهایت درسی که بتونه به من مخاطب بده این باشه که مراقب رفتارم باشم چون خداوند فرموده:«يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ پسرکم ! اگر عمل هموزن دانه خردلی و در درون سنگي يا در آسمان‌ها یا در دل زمین باشد، خدا آن را [ در قیامت برای حسابرسي ] می‌آورد؛ یقیناً خدا لطیف و آگاه است.(لقمان/١٦) یعنی ریزترین عمل من در ترازوی حساب قرار می‌گیره و من باید مراقب تأثیر عملم باشم. اما این دست متن‌ها یک پیام فرامتن داره که به ناخودآگاه مخاطب منتقل می‌کنه و خطرناکه. اینکه من مسوول تصمیماتم نیستم و محیط و خانواده هستند که مسوول تمام اتفاقات بد زندگی من هستند. که چنین تصوری بر خلاف منطق قرآنه:«وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ هیچ کس بار دیگری را برنخواهد داشت و اگر کسی بخواهد مسئولیت کارش را به شانه‌ی دیگری بیندازد ولو آن دیگری از نزدیکانش باشد این اتفاق نخواهد افتاد. (فاطر/۱۸)» و نکته‌ی دیگه اینکه چرا کمتر می‌شنویم که مثلا کسی با یه معلم بد از زبان انگلیسی متنفر شده باشه؟ چرا با یه خطای پزشکی از کل پزشکان متنفر نشده؟ چرا همیشه قهرمون با دین و قرآن رو به گردن دو تا آدم نادون میندازیم؟ چرا سوزن ما در دین همیشه روی دو تا آدم قناص گیره می‌کنه؟ چرا در اینجا مثل زنبور دنبال شهد گلها نیستیم و مثل مگس عمل می‌کنیم ؟ من همیشه وقتی یکی می‌گه به خاطر فلان آدم مسجدی که بد عمل کرده دیگه مسجد نمی‌رم می‌گم ببین هم عمر مسجد می‌رفت و هم مولا على عليه السلام چرا ما فقط عمر رو می‌بینیم اینها سوالاتیه که باید از خودمون بپرسیم. بیاید این ماه رمضانی با خودمون عهد کنیم تا حساب اسلام و مسلمون رو از هم سوا کنیم و این رو به بچه‌ها و اطرافیانمون هم یاد بدیم. دین رو درست بشناسیم و خودمون بشیم یک مسلمون درست و درمون که مبلغ دین باشیم و زینت اهل بيت عليهم السلام. کاش یاد بگیریم که وقتی از رفتار يکي زده شدیم به سمت بهتر کردن خودمون قدم برداریم نه قهر با دین و قرآن. @aghletarif

این متن هم بی‌ارتباط با آیه‌ی بالا نیست

امروز، روز وفات حضرت خدیجه سلام الله علیها «ام المؤمنین» است، این چند برگ استوری تقدیم به روح بلند این بانوی باکرامت @aghletarif

خرج حسینی شدن ما را خدیجه داد. @aghletarif

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تُتْرَكُوا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً ۚ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ آیا گمان کرده اید که شما را به خود واگذارند [و به بوته آزمایش نیازمایند] در حالی که هنوز کسانی از شما را که جهاد کردند و غیر خدا و پیامبرش و مؤمنان را محرم اسرار خود نگرفتند، از دیگران معلوم و مشخص نکرده است [یقیناً باید آزمایش شوید تا مؤمن از غیر مؤمن معلوم و مشخص شود]؛ و خدا به آنچه انجام می دهید، آگاه است. آیه‌ی ۱۶ سوره‌ی توبه، جزء ۱۰ این آیات داره از سنت تمحیص و خالص‌سازی صحبت می‌کنه که خداوند از طریق آزمایشات سخت دست به غربال می‌زنه و مجاهدان رو از صف کسانی‌که ادعای ایمان دارند جدا می‌کنه. اینقدر غربال می‌کنه تا سره از ناسره جدا بشه و گندم‌های پوک از گندم‌های مرغوب جدا بشن. مطلبی که از این آیه قابل برداشته اینه که رمز عبور باسربلندی از امتحانات، در انتخاب ولیجه است اینکه چه کسانی رو ما به عنوان ولیجه انتخاب کنیم. اما ولیجه چه معنایی داره؟ در کتاب التحقیق ولیجه اینگونه معنا شده :«يراد منها ما يكون نافذا في قلوبهم و مؤثّرا في أفكارهم و ملقّنا فيهم خلاف قول اللّه و رسوله.» ولیجه یعنی کسی‌که در قلب فرد نفوذ می‌کنه، بر افکارش تأثیرگذاره و حتی مطالبی رو به فرد تلقین می‌کنه. یعنی یک نفوذ عاطفی و فکری بر فرد داره که بر اثر همین نفوذ، کنش‌ها و رفتارهای فرد رو شکل می‌ده. این آیه می‌گه افرادی که غیر از خدا و رسول و مومنان که همون اهل بیت علیهم‌السلام و شیعیان اونها هستند رو به عنوان ولیجه انتخاب می‌کنند اینها از امتحانات الهی با سربلندی عبور نخواهند کرد. چون تأثیر ولیجه هم بر قلب و دله و هم بر فکر و عمل. ارتباط و نفوذ فکری و روحی هم یک شبه حاصل نمیشه و تدریجی هست. برای همین خیلی مهمه ما با چه کسانی نشست و برخاست داریم. حتی کتاب‌هایی که می‌خونیم، فیلم‌هایی که می‌بینیم، پیج‌ها و کانال‌هایی که دنبال می‌کنیم، تمام اینها در ما اثر مثبت یا منفی به جای می‌گذارند. در نهایت هم یا ما را به ذیل ولایت طاغوت می‌برند یا ولایت الله. یه مثال بزنم، در اغتشاشات ۱۴۰۱، به وضوح می‌شد تأثیر ولیجه‌ها رو در کنش افراد دید. افرادی که بلاگرها و سلبریتی‌ها رو دنبال می‌کردند همین‌ها شدند مهره‌های دست شیطان و بر علیه نظام فعالیت کردند. خلاصه مراقب ولیجه‌هایی که انتخاب می‌کنیم باشیم تا در کوران فتنه‌ها و امتحانات مهر «رفوزه شد» نخوریم ان‌شاءالله. #هر_روز_یک_آیه @aghletarif

📜 رهبر انقلاب: بعضی انتقادها به وعده‌ صادق بر اثر بی‌اطلاعی است / در انتقاد، تهمت نزنید و بن‌بست‌نمایی نکنید 🔹رهبر انقلاب در دیدار رمضانی دانشجویان: ✏️یکی از توصیه‌های من این است که بعضی از ایرادها و انتقادهای دانشجویان به مسئولان بر اثر بی‌اطلاعی است. چرا؟ مثلاً فرض کنید وعده‌ی صادق در فلان وقت انجام نگرفت و فلان وقت انجام گرفت. اگر در فلان وقت انجام میگرفت، فلان حادثه اتفاق نمی‌افتاد. خب، درست نیست این؛ این درست نیست. آن کسانی که متصدی این کارها هستند به انقلاب دلبستگی‌شان، وابستگی‌شان، عشقشان و آمادگی‌شان کمتر از من و شما نیست، نمیشود متهم کرد. محاسبه دارند، حساب دارند و با محاسبه کار میکنند. آنچه که انجام میدهند، اگر شما هم جای آنها بودید، همین کار را انجام میدادید. این احتمال را همیشه در ذهنتان داشته باشید. متهم نکنید افراد را. ✏️من سال گذشته یکی از توصیه‌هایم این بود که انتقاد کنید، نقد اشکال ندارد. منتها نقد کردن با تهمت زدن فرق میکند. مراقب باشید وقتی نقد میکنید، کسی را متهم نکنید. سؤال مطرح بشود اشکال ندارد، سؤال مطرح بشود، ابهام مطرح بشود و فرصت جواب دادن بوجود بیاید. گاهی هست که بعضی از سؤالات را طرف جواب هم نمیتواند بدهد، یعنی فرصت جواب ندارد یا امکان جواب دادن نیست نسبت به این قضیه. اینطور موارد حتی ابهام را مطرح هم نکنید. ✏️در انتقادها مراقب باشید بن‌بست‌نمایی نشود؛ یعنی جوری انتقاد نکنید که وقتی مردم عادی میشنوند، احساس بن‌بست بکنند. نه، گاهی اوقات اشکالی که بیان میشود، جوری است که وقتی انسان آن را میشنود، احساس میکند واقعاً هیچ راهی وجود ندارد. خب، این غلط است. ۱۴۰۳/۱۲/۲۲ 🖼#بسته_خبری | نقد و انتقاد | عملیات وعده صادق 💻 Farsi.Khamenei.ir