-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن:
ملت آگاه و هوشیار ایــران گرچه نشــان داد در غم بزرگ فراق پیشــوای شــهیدش داغدار است ولی با تاسی به میراث داران بی واسطه عاشورای حسینی، از این داغ، حماسه و از رثاء، رجز ســاخت. و همه اینها دشمن ِ تا بن دندان مسلح را به حیرت و استیصال انداخته و آزادگان جهان را به تحسین واداشته است.
-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن:
فرصــت خوبــی اســت تــا قــدری مختصــر،معرفــی رهبــر عظیم الشــأن بــه عمل آیــد. صحبــت از مردی اســت که آنقــدر که مشــهور بود، شــناخته نشــد…
-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن:
این طور تقدیر شده بود که سید جوان بشدت جویای علم و البته طالب عمــل، در وقتی که پــدر بزرگــوارش در معــرض نابینائی قرار داشت، پس از ســالیانی زانو زدن در محضر اساتید عالی مقام، همه زمینه های ظاهری پیشرفت علمی و آینده ســاز در قم را رها کرده و با اعتماد به فضل الهی، خود را وقف پدر نمایــد. تقضل الهــی در پی ایــن ایثــار این گونه ظاهر شــد که ناگهان سیدعلی خامنه ای در سنین قبل از سی ســالگی مانند خورشیدی از خراسان ســر بــرآورد و بزودی یکــی از ارکان فــکری و مبارزاتی قلمداد شــد و همزمان در علوم متداول هم پیشرفتهای قابل توجهی نمود به طوری که در سالهای دهه پنجاه، دستگاه ســاواک او را خمینی خراسان خوانده بود.
-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن:
مردم عزیزم ا از مشت گره کرده آن جناب در حین شــهادت درســها آموختند و اکنون همین مشت گره کرده برای بعضی نوعی نماد مشترک از عقیده شده است. این گونه است که بار دیگر ثابت میشود که تاثیر شهید بیش از فردحاضر اســت و صدای رسای او در دعوت به توحید و حق طلبی و مبارزه با ظلم و تباهی، پرطنین تر و پیامش نافذ تر از دوره حیات او بوده و همچنین خواهش قلبی این شهید عظیم القدر که سعادت این ملت و سایر ملت های مسلمان بود، از قبل به واقعیت نزدیک تر شده است.
-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن:
نباید با اعلام بناء بر مذاکرات با دشمن، تصور شود که حضور در خیابانها لازم نیست. بلکه اگر بر فرض، ضرورتا نوبت دوره سکوت صحنه نبرد نظامی رسیده باشد، وظیفه آحاد مردمی که امکان حضور در میادین و محلات و مســاجد را دارا هستند، ســنگین تر از قبل به نظر میرســد. مسلما فریادهای شما در میادین، در نتِیَجه مذاکرات مؤثر است؛
-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن:
دستیابــی به «ایران هــرچه قوی تــر» از مسیر وحدت بین اقشــار مختلف جامعه میگذرد که مکرراً مورد تاکید ایشــان بود. شمهی قابل توجهی از این وحدت در این چهل روز تحقق پیدا کرد: قلوب مردم به هم نزدیک شد، یخهای فیکا بین اقشار مختلف با گرایشهای متفاوت شروع به ذوب شدن کرد، همگان زیر پرچم وطن جمع شدند و روز به روز به عدد این جمع و به کیفیت آن افزوده میشود. بسیاری از کسانی که هنوز به این گونه حضور دست نیافته اند، قلبا همراه و همسخن با جمعیتهای حاضر در میادین هستند.
-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن:
همه باید بدانند بــاذن الله تعالی ما حتــماً متجاوزین تبــهکاری که کشور مــا را مورد حمله قــرار دادنــد را رها نمی کنیــم. حتماًغرامــت تک تک صدمات وارد شــده وخون بهــای شهیدان و دیه جانبــازان این جنــگ را طلــب خواهیم کــرد و حتماً مدیریت تنگه هرمز را به مرحله جدیدی واردخواهیم نمود. ما طالب جنگ نبوده و نیستیم ولی به هیچ وجه از حقوق حقه خود دست نمیکشیم و در این جهت همه جبهه مقاومت را به طور یکپارچه در نظر داریم.
خیابان کشوردوست!
تو همیشه خیابون پرامیدی بودی برای من؛ خیابونی که من رو یاد قرارهای صبح زود و صفای طولانی و ذوق وشوق دیدن آقا میندازه؛ اما چهل روزه که سر و روی تورو گرد و غبار گرفته ؛ دیگه وقتی از کنارت رد میشم ته دلم خالی میشه وقتی فکر میکنم ته اون کوچه پشت اون درا و دیوارا دیگه آقا سید علی نیست؛ دلم خالی میشه وقتی فکر میکنم اون حسینیه قشنگ دوست داشتنیم با زیلو های آبی قشنگ و محقرش که بارها روی ماه رهبرم رو ، اونجادیدم حالا خرابه ای بیش نیست… خیابون کشور دوست کاش داستان من باتو اینطوری تموم نمیشد :)
[لوکیشن:دیوار های منتهی به بیت رهبری]