-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن: مردم عزیزم ا از مشت گره کرده آن جناب در حین شــهادت درســها آموختند و اکنون همین مشت گره کرده برای بعضی نوعی نماد مشترک از عقیده شده است. این گونه است که بار دیگر ثابت میشود که تاثیر شهید بیش از فردحاضر اســت و صدای رسای او در دعوت به توحید و حق طلبی و مبارزه با ظلم و تباهی، پرطنین تر و پیامش نافذ تر از دوره حیات او بوده و همچنین خواهش قلبی این شهید عظیم القدر که سعادت این ملت و سایر ملت های مسلمان بود، از قبل به واقعیت نزدیک تر شده است.

-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن: نباید با اعلام بناء بر مذاکرات با دشمن، تصور شود که حضور در خیابانها لازم نیست. بلکه اگر بر فرض، ضرورتا نوبت دوره سکوت صحنه نبرد نظامی رسیده باشد، وظیفه آحاد مردمی که امکان حضور در میادین و محلات و مســاجد را دارا هستند، ســنگین تر از قبل به نظر میرســد. مسلما فریادهای شما در میادین، در نتِیَجه مذاکرات مؤثر است؛

-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن: دستیابــی به «ایران هــرچه قوی تــر» از مسیر وحدت بین اقشــار مختلف جامعه میگذرد که مکرراً مورد تاکید ایشــان بود. شمه‌ی قابل توجهی از این وحدت در این چهل روز تحقق پیدا کرد: قلوب مردم به هم نزدیک شد، یخهای فیکا بین اقشار مختلف با گرایشهای متفاوت شروع به ذوب شدن کرد، همگان زیر پرچم وطن جمع شدند و روز به روز به عدد این جمع و به کیفیت آن افزوده میشود. بسیاری از کسانی که هنوز به این گونه حضور دست نیافته اند، قلبا همراه و همسخن با جمعیتهای حاضر در میادین هستند.

-حضرت آقا سید مجتبی فرمودن: همه باید بدانند بــاذن الله تعالی ما حتــماً متجاوزین تبــهکاری که کشور مــا را مورد حمله قــرار دادنــد را رها نمی کنیــم. حتماًغرامــت تک تک صدمات وارد شــده وخون بهــای شهیدان و دیه جانبــازان این جنــگ را طلــب خواهیم کــرد و حتماً مدیریت تنگه هرمز را به مرحله جدیدی واردخواهیم نمود. ما طالب جنگ نبوده و نیستیم ولی به هیچ وجه از حقوق حقه خود دست نمیکشیم و در این جهت همه جبهه مقاومت را به طور یکپارچه در نظر داریم.

بند بند پیام آقا،جون به جونم اضافه کرد.

خیابان کشوردوست! تو همیشه خیابون پرامیدی بودی برای من؛ خیابونی‌ که من رو یاد قرارهای صبح زود و صفای طولانی و ذوق و‌شوق دیدن آقا میندازه؛ اما چهل روزه که سر‌‌ و روی تورو گرد و غبار گرفته ؛ دیگه وقتی از کنارت رد میشم ته دلم خالی میشه وقتی فکر میکنم ته اون کوچه پشت اون درا و دیوارا دیگه آقا سید علی نیست؛ دلم خالی میشه وقتی فکر میکنم اون حسینیه قشنگ دوست داشتنیم با زیلو های آبی قشنگ و محقرش که بارها روی ماه رهبرم رو ، اونجا‌دیدم حالا خرابه ای بیش نیست… خیابون کشور دوست کاش داستان من باتو اینطوری تموم نمیشد :) ‌ [لوکیشن:دیوار های منتهی به بیت رهبری]

سخنی ز دلتنگی ندارم! بند بند وجودم درد میکند از دوریت…

‌اقای قالیباف موضع ایران رو در‌مذاکرات با این عکس مشخص کرد :

اونی که این چند روز قالیباف رو بکوبه با اون برانداز و سرباز پیاده نظام اسراییل کف خیابون هیچ فرقی نداره؛ حتی اگر پرچم ایران و علم امام حسین دستش باشه ./

ثبت نام پویش جانفدا رسید به ۲۰میلیون نفر. اسرائیل هم‌کلا ۹میلیون نفر جمعیت داره. اینارم محض اطلاعات عمومی گفتم :)))))

ناراحت نباشید که یه عده به ظاهر ایرانی، از مردم عادی تا بلاگر و سلبریتی هیچ واکنشی به جنایت مدرسه میناب و‌پر‌پر شدن اونهمه دانش‌آموز نشون ندادن! شرافت و انسانیت تو وجود مردم دنیا هنوز نمرده ! تا جایی که یک عراقی در این سر دنیا اسم کودک تازه متولد شده‌اش رو به یاد بچه های شهید ما میذاره «میناب» و یکی دیگه اونطرف دنیا تو آمریکا در یک کلیسا با ۱۶۸ تا کفش یاد دانش اموزان شهید مارو زنده نگه میداره. برای نشون دادن انسانیت بودن حتما نباید ایرانی بود :)