اخ پسر فاطمه چه قدر دلمون بهت گرم بود…

چه قدر دلمون به اون حسینیه و زیلوهای آبی و سفت و سختش گرم بود…

وا کرده است حسرت و دلتنگی و فراق چشم مرا به عالمی از من بزرگ‌تر!

صد مرده زنده می‌شود از ذکرِ یا حسین…

تو بخوان مرا… و از دوریِ منزلم مترسان! که من این ره ار تو باشی به سرای، با سر آیم! ابی‌عبدالله…

خوش‌آن دل،که دل‌آرامش حسینه…

روضه هفتگی= هرهفته متولد شدن

هروز به این فکر‌میکنم اینایی که اهل بیت تو زندگیشون نقشی نداره چه قدر زندگی به‌ذوق و بی‌حالی دارن!

دنیا برعکسه! تو آذربایجان خودشون رو به آب و آتیش میزنن که باحجاب باشن و تو ایران خودشونو کشتن که برهنه بشن؛ وما ادراک غربال اخرالزمان…

‏اون فعالان سیاسی-اجتماعی که زمان زن زندگی آزادی در دنیا به حمایت از دختران ایرانی موهاشونو کوتاه میکردن چرا حالا در حمایت از دخترا آذربایجان حجاب سرشون نمیذارن و حق این دخترهارو از حکومتش طلب نمیکنن؟